กองเรือภายในแผ่นดินของซุนเซวียนแล่นไปตามแม่น้ำจิ่วเซิ่งชวน เข้าสู่ท่าเรือระหว่างเมืองรักษาการณ์ทางตะวันตกเฉียงใต้กับนครหลวงต้าเหอ
ท่าเรือแห่งนี้อยู่ห่างจากนครหลวงต้าเหอราวแปดถึงเก้าลี้ จึงตกอยู่ในระยะยิงปืนใหญ่หนักของกองทัพเจิ้นซีโดยตรง
กองกำลังของเวินเจี้ยนกับเฉียวจวี้ซานข้ามแม่น้ำจิ่วเซิ่งชวนเช่นกัน ก่อนเข้าประชิดห่างจากนครหลวงต้าเหอเพียงห้าลี้ ตั้งค่ายอยู่ทางใต้และทางเหนืออย่างละแห่ง
ยามนี้ ภายในนครหลวงต้าเหอมีทหารชั้นยอดของราชวงศ์สามหมื่นนาย เมื่อรวมกับกำลังพลเกือบสองหมื่นนายจากเมืองรักษาการณ์ทางตะวันออกเฉียงใต้และตะวันออกเฉียงเหนืออีกสองแห่ง ก็มีทหารชั้นยอดของราชวงศ์เกือบห้าหมื่นนาย กำลังเผชิญหน้ากับกองทัพเจิ้นซีอยู่เบื้องหน้านครหลวง
จักรพรรดิคัมมุพาอ๋องไทกิจิกับนากามูระ เรียว ถ่งหลิ่งแห่งกองทัพหลวง มายังนครหลวงด้วยตนเอง เพื่อสังเกตค่ายของกองทัพเจิ้นซี
นี่เป็นครั้งแรกที่จักรพรรดิคัมมุได้เห็นสภาพของกองทัพเจิ้นซีด้วยตาตนเอง
ทว่าระยะห่างถึงห้าลี้ มองเห็นได้เพียงคร่าวๆ เท่านั้น
เมื่อเห็นค่ายของกองทัพเจิ้นซีตั้งอยู่คนละฟากซ้ายขวาใต้กำแพงนครหลวงของตน ราวกับมีตะปูสองดอกตอกอยู่ตรงหน้า จักรพรรดิเหิงอู่ก็รู้สึกอึดอัดยิ่งนัก
จักรพรรดิคัมมุยกมือชี้ไปยังค่ายแห่งหนึ่งของกองทัพเจิ้นซี แล้วตรัสเสียงดัง
“ถ่งหลิ่งนากามูระ ใต้บังคับบัญชาของเจ้ามีกองทัพชั้นยอดถึงห้าหมื่นนาย หรือแม้แต่ค่ายเล็กๆ เช่นนี้ก็ยังตีให้แตกไม่ได้หรือ?”
นากามูระ เรียวค้อมกายกล่าวว่า “ฝ่าบาท โปรดอนุญาตให้กระหม่อมนำทัพออกจากเมือง หากกระหม่อมตีค่ายของกองทัพเจิ้นซีไม่แตก จะขอนำศีรษะมาถวายพ่ะย่ะค่ะ”