ป๋อหนานจื่อส่งมอบทองเงินสามเกวียน ในที่สุดก็พาโลงศพของผู้นำเผ่ารุ่นเยาว์ออกจากเมืองได้
ไม่มีขบวนพิธีใด ๆ มีเพียงรถเก่าผุพังที่วัวชราลากอยู่คันหนึ่ง ส่งพวกเขาออกจากเมืองไปตลอดทาง
ป๋อหนานจื่อเดือดดาลยิ่งนัก
ระหว่างทางไม่รู้ด่าหลินเฟิงไปกี่ครั้งว่า เจ้าจิตใจดำมืดเสียจริง!
ยามนี้หลินเฟิงวางเรื่องนั้นลงแล้ว ตั้งใจศึกษาปัญหาการขุดคลองอย่างเต็มที่
ในความทรงจำของเขา มีวิธีพื้นบ้านอย่างหนึ่งที่ใช้กำหนดตำแหน่งและวัดระดับความสูงได้
เขาให้คนไปตามผู้เชี่ยวชาญด้านชลประทานสองคนมา ทั้งสามจึงมารวมตัวกัน
หลินเฟิงเริ่มสาธิตวิธีวัดให้ทั้งคู่ดู
เขาให้ไป๋จิ้งตักน้ำใสสะอาดมาหนึ่งอ่างก่อน
ใครจะรู้ว่าไป๋จิ้งกำลังยุ่งกับการตรวจนับทองเงินหลายเกวียนนั้นอยู่ จึงเหลือหลี่ซินเหยียนไว้คอยรับคำสั่งจากหลินเฟิง
แน่นอนว่าหลี่ซินเหยียนยินดีนัก ช่วงหลายวันนี้หลินเฟิงยุ่งจนเที่ยวไปทั่ว นางแทบไม่มีโอกาสพบเขา
ในที่สุดโอกาสอันดีที่นางรอคอยก็มาถึง
นางจึงไปทำงานอย่างขยันขันแข็ง
เมื่อนำอ่างน้ำใสมาแล้ว หลินเฟิงก็หยิบเครื่องมือที่ทำไว้ก่อนหน้า รูปร่างคล้ายม้านั่งตัวเล็ก พลิกคว่ำแล้ววางลงในน้ำให้ลอยอยู่
ตรงปากทางเข้าลานใหญ่มีเสาไม้ตรงต้นหนึ่ง ตั้งอยู่บนเสามีขีดบอกระยะสลักไว้มากมาย
หลินเฟิงมองผ่านร่องเว้าสองจุดบนม้านั่งไม้
โดยอาศัยแนวเส้นขนาน เขาให้หลี่ซินเหยียนทำเครื่องหมายลงบนขีดบอกระยะของเสาไม้
พวกเขาทดลองกันในลานบ้าน จึงดึงดูดความอยากรู้อยากเห็นของเหล่าองครักษ์
ทุกคนมองหลินเฟิงลงมือด้วยสีหน้ามึนงง
ผู้เชี่ยวชาญด้านชลประทานทั้งสองก็ตั้งใจมองจนตาแทบไม่กะพริบ ทว่าพวกเขายังไม่เข้าใจเคล็ดลับในนั้น