แม้ความแม่นยำของอสนีบาตที่พวกเขาขว้างออกไปจะไม่สูงนัก แต่ในอสนีบาตสิบลูกก็ยังมีสองลูกที่ตกเข้าไปในช่องประตูเมือง
บางลูกถูกขว้างขึ้นไปบนกำแพงเมืองด้วย ชั่วขณะนั้นทั้งบนกำแพงและใต้กำแพงพลันสว่างวาบด้วยเปลวเพลิง เสียงระเบิดดังขึ้นต่อเนื่องไม่ขาดสาย
จ้าวกุยยืนอยู่หน้ากองทัพ มองกำแพงเมืองสูงตระหง่านที่อยู่ไกลออกไป ใจพลันลิงโลด
โจมตีเช่นนี้ ไม่ถึงครึ่งวันก็ระเบิดประตูเมืองจนทะลุได้ ครั้นถึงเวลานั้น ทหารห้าหมื่นนายบุกเข้าไป
เมื่อปราศจากกำแพงเมืองเป็นปราการ ทหารกบฏสามหมื่นนายย่อมต้านทานการโจมตีของทหารห้าหมื่นนายไม่ไหวแน่
ดังนั้น คำสั่งทหารที่ตนให้ไว้ ว่าจะยึดเมืองจิงตงภายในสิบวัน กลับสำเร็จได้ในเวลาเพียงวันเดียว
“ทหาร จงถ่ายทอดคำสั่งข้า ระดมยิงอสนีบาตทั้งหมดออกไปให้สิ้น!”
พลส่งสารรีบนำคำสั่งของเขาไปแจ้งแก่เหล่าแม่ทัพที่อยู่หน้าเครื่องยิงก้อนหิน
เครื่องยิงก้อนหินทั้งหกเครื่อง ระดมขว้างไหดินเผาเนื้อหยาบบรรจุอสนีบาตเจ็ดแปดสิบใบออกไปอย่างบ้าคลั่ง
ชั่วพริบตา ประตูเมืองทิศตะวันตกของเมืองจิงตงและพื้นที่โดยรอบหลายสิบจั้งก็กลายเป็นทะเลเพลิง
“ฮ่า ๆ ๆ...ช่างสะใจจริง!”
จ้าวกุยได้ประจักษ์ถึงการโจมตีอันดุดันของกองทัพเจิ้นซี ทหารกบฏบนกำแพงเมืองถูกระเบิดจนต้องหลบหนีกระเจิดกระเจิง เขาจึงหัวเราะเสียงดังอย่างอดไม่ได้
เป็นไปตามคาด ครึ่งชั่วยามให้หลัง สะพานชักที่ยกสูงลอยอยู่กลางอากาศก็พลันร่วงลงมาเสียงดังสนั่น
โซ่เหล็กที่ใช้ดึงสะพานชักถูกระเบิดจนขาด
จ้าวกุยโบกมือทันที “เครื่องทุบประตูเมืองเข้าประชิด ทุบประตูเมือง! กองโจมตีระยะไกล จงกดข่มทหารกบฏบนกำแพงเมืองไว้!”