ภายในลานของกองบัญชาการเมืองฝูหนิง กองทรัพย์สินเงินทองกองพะเนินเป็นภูเขาลูกย่อม
ทรัพย์สมบัติเหล่านี้ล้วนเป็นของที่กองทัพเจิ้นซีเก็บกลับมาได้จากท้องทุ่งระหว่างการกวาดล้าง อีกทั้งยังมีส่วนที่ทหารโจรสลัดทิ้งไว้ระหว่างเคลื่อนทัพ
เพื่อแบ่งเบาภาระบนร่างกาย จะได้มุ่งหน้าไปหาอาหารร้อน ๆ โดยเร็วที่สุด ของนอกกายเหล่านี้จึงกลายเป็นภาระ เป็นสิ่งเกะกะในสายตาพวกเขา
หลังเที่ยงของวันที่สาม เฉียวจวี้ซานกับเย่เหลียงไฉก็นำทหารม้าศึก 200 นายกลับมาถึงเมืองฝูหนิง
เย่เหลียงไฉประคองดาบตรงที่มีฝักไว้ในมือ ใบหน้าเปี่ยมด้วยความยินดี
“พี่ใหญ่ นี่คือดาบประจำกายของโทกุงาวะ อิเอโมจิ ผู้นำโจรสลัด หมอนั่นคว้านท้องฆ่าตัวตายไปแล้ว”
หลินเฟิงพยักหน้า “อืม เล่าสถานการณ์โดยละเอียดมา”
ความเป็นมาคือ เมื่อหน่วยองครักษ์ทหารม้าศึก 200 นายของเขาออกค้นหาไปทั่วจนถึงอำเภอกว่างอัน ซึ่งอยู่ห่างจากตอนเหนือของเมืองฝูหนิงไปกว่า 300 ลี้ ก็พบว่าในเมืองไร้ผู้คน ทว่ามีรอยเลือดอยู่ริมถนนสายหนึ่ง ดูแล้วคงเกิดขึ้นได้ไม่นาน
เฉียวจวี้ซานกับเย่เหลียงไฉจึงตัดสินใจตรวจค้นอย่างละเอียด
คนทั้ง 200 กระจายกันค้นหาตามเรือนต่าง ๆ ภายในเมือง
ในที่สุด พวกเขาก็พบสิ่งผิดปกติในลานหลังของคฤหาสน์หลังใหญ่แห่งหนึ่ง
ทหารทั้ง 200 นายล้อมคฤหาสน์ไว้ ก่อนค่อย ๆ แทรกตัวเข้าไปอย่างระมัดระวัง
มีม้าศึกหลายตัวกำลังเล็มหญ้ารกบนพื้นอย่างสบายอารมณ์ นอกนั้นไม่พบสิ่งใดอีก
เมื่อทหารนายหนึ่งตะโกนขึ้น พวกเขาจึงพบว่าในห้องหลังหนึ่งที่ยังคงสภาพค่อนข้างสมบูรณ์ มีโจรสลัดผู้หนึ่งคว้านท้องฆ่าตัวตาย นั่งขัดสมาธิคอตกอยู่ตรงมุมห้อง ตายมานานแล้ว
ดูจากเครื่องแต่งกายและอาวุธของคนผู้นี้แล้ว น่าจะเป็นขุนพลระดับสูงในกองทัพโจรสลัด