ด้วยฝีมือและความชำนาญทางน้ำของเขา การลงมือเช่นนี้นับว่าง่ายดายยิ่งนัก
หลินเฟิงรู้ว่าเมื่อมีเฉียวจวี้ซานช่วย เหมียวฉางเฟิงย่อมหนีออกจากเมืองฟู่อันได้ แต่เขาไม่กล้ารับรองว่าเหมียวฉางเฟิงจะข้ามแม่น้ำเฟิงเจ๋อได้อย่างปลอดภัย
เขาจึงตามเรือรบโจรสลัดไปถึงแม่น้ำเฟิงเจ๋อ กระทั่งถึงช่วงแม่น้ำที่พวกนั้นใช้เดินทางมา เพื่อดูว่าจะช่วยอีกฝ่ายได้หรือไม่
หลินเฟิงคิดจะให้เหมียวฉางเฟิงกลับไปยังนครหลวงต้าเจิ้ง สาเหตุที่การเจรจาล้มเหลว ยังต้องอาศัยปากของเหมียวฉางเฟิงไปบอกฮ่องเต้ต้าเจิ้งจ้าวเจิง
เพื่อให้จ้าวเจิงล้มเลิกความคิดที่จะเจรจาสงบศึกกับโจรสลัด แล้วตั้งใจต่อสู้กับพวกมันที่ลั่วเฉิง จะได้ไม่คิดฟุ้งซ่าน
ขอเพียงเหมียวฉางเฟิงข้ามแม่น้ำเฟิงเจ๋อไปได้ ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำก็เป็นเขตแดนต้าเจิ้ง โดยทั่วไปแล้วโจรสลัดยังไม่มีกำลังพอจะยืดแนวรบ ข้ามแม่น้ำเฟิงเจ๋อไปเปิดสมรภูมิที่สองเพื่อโจมตีต้าเจิ้ง
ดังนั้น ขอเพียงข้ามแม่น้ำเฟิงเจ๋อไปได้ เหมียวฉางเฟิงก็จะปลอดภัย
หลินเฟิงรออยู่บนหางเสือครู่หนึ่ง เมื่อแผ่ญาณออกไปแล้วพบว่าท้ายเรือไม่มีผู้ใด จึงกระโดดขึ้นไปบนส่วนท้ายของเรือรบโจรสลัด
เขาเลียบกราบเรืออันคับแคบคืบไปข้างหน้า
เรือรบของโจรสลัดล้วนเป็นเรือเดินทะเล ลำเรือค่อนข้างใหญ่และกินน้ำลึก
เพื่อเข้าสู่ลำน้ำต้าจง เรือหลายลำจึงผ่านการดัดแปลงในภายหลัง
ตรงท้ายเรือ หลินเฟิงพบกะลาสีโจรสลัดคนหนึ่งกำลังถือถัง เตรียมตักน้ำจากแม่น้ำ
อีกฝ่ายกำลังก้มตัวตรงหัวเลี้ยว หย่อนถังลงไปใต้เรือด้วยเชือก หลินเฟิงฉวยโอกาสบีบคอเขาไว้