เผยชีอินส่ายหน้า “พวกเราเป็นทหารม้า ถนัดรบกลางแจ้ง หากเป็นศึกบุกตีเมืองก็เสียเปรียบแล้ว”
หลินเฟิงพยักหน้า พลางชี้ไปยังจุดบรรจบของแม่น้ำสามสาย
“เหตุที่โจรสลัดยึดอำเภอเหมยจินได้อย่างรวดเร็ว คาดว่าคงใช้เรือเดินทะเลขนส่งกำลัง ที่ท่าเรือแถวนี้น่าจะมีเรืออยู่มาก”
เผยชีอินขมวดคิ้วกล่าว “โจรสลัดถนัดรบทางน้ำ ทั้งยังนำเรือรบมาปิดกั้นลำน้ำมากมายเช่นนี้ เป็นผลร้ายต่อพวกเราอย่างยิ่ง”
เย่เหลียงไฉเกาศีรษะ “พวกเราเสียเปรียบในการบุกตีเมือง ทั้งยังรบทางน้ำไม่ได้ ศึกนี้ชักจะลำบากแล้ว”
เผยชีอิน เย่เหลียงไฉ และเฉียวจวี้ซานต่างมองหลินเฟิง แววตาหนักอึ้ง
พวกเขามีกำลังพลเพียง 500 นาย เมื่ออยู่ท่ามกลางโจรสลัดนับหมื่น ก็ประหนึ่งก้อนหินที่ตกลงกลางแม่น้ำ แม้อาจทำให้เกิดระลอกคลื่นขึ้นบ้าง แต่ก็หาได้เปลี่ยนทิศทางของสายน้ำไม่
หลินเฟิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันไปมองท้องฟ้าที่ค่อย ๆ มืดลง
“เช่นนี้เถิด เลือกทหารที่ว่ายน้ำและดำน้ำเก่งมาส่วนหนึ่ง อาศัยราตรีลอบวางเพลิงพวกมัน”
ดวงตาเผยชีอินเป็นประกาย “เผาเรือรบของพวกมันหรือ?”
เย่เหลียงไฉตบมือ “ใช่แล้ว เผาเรือบัดซบของพวกมันให้สิ้น!”
หลินเฟิงโบกมือ “กินข้าวก่อน พอพ้นยามจื่อแล้ว พวกเราค่อยลงน้ำไปเผาเรือ”
ทุกคนแยกย้ายกันไปคัดเลือกคน มีเพียงเผยชีอินที่หันไปมองอำเภอเหมยจินอันมืดมิดอยู่ไกล ๆ
“พี่ใหญ่ ตัวอำเภออยู่ใกล้ท่าเรือยิ่งนัก พอเกิดไฟไหม้ โจรสลัดจะมาถึงอย่างรวดเร็ว”
หลินเฟิงยิ้ม “ก็เพื่อให้พวกมันออกจากเมืองมาดับไฟ พวกเราจะฉวยโอกาสบุกโจมตีจากด้านข้าง ผลลัพธ์คงไม่เลว”
เผยชีอินพลอยยิ้มไปด้วย “มีพี่ใหญ่อยู่ โจรสลัดย่อมต้องฝันร้ายเป็นแน่”