คนหลายร้อยเดินอยู่ในราตรีอย่างเงียบเชียบ มุ่งจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือเข้าใกล้ค่ายทหารซีเซี่ยทีละน้อย
เงาดำหลายร้อยร่างย่างเท้าแผ่วเบา ร่างกายปราดเปรียว เคลื่อนไหวคล่องแคล่วว่องไว
โดยเฉพาะหน่วยเล็กที่อยู่หน้าสุด เมื่อเข้าใกล้ค่ายทหารซีเซี่ยก็หมอบราบลงบนพื้นหญ้ารก ค่อย ๆ คลานไปยังสิ่งกีดขวาง แล้วเริ่มเปิดทาง
เงาดำหลายร่างข้ามสิ่งกีดขวางเข้าใกล้ค่ายทหาร ลอบเข้าไปจัดการชีวิตทหารยามซีเซี่ยทีละกลุ่ม
ไม่นานทางก็ถูกเปิดออก ทหารยามถูกลอบสังหาร เงาดำหลายร้อยร่างดุจกระแสน้ำใต้ดิน หลั่งไหลเข้าสู่ค่ายทหารซีเซี่ยอย่างไร้สุ้มเสียง
ไม่มีเสียงตะโกน เงาดำหลายร้อยร่างล้อมกระโจมทหารทีละหลังอย่างเงียบงัน ก่อนจะลอบเข้าไป ใช้ดาบเหล็กในมือปาดคอทหารซีเซี่ยที่กำลังหลับใหลทีละคน
กระโจมทหารกว่าสิบหลังถูกจัดการ จนกระทั่งมีเสียงร้องโหยหวนดังออกมาจากกระโจมหลังหนึ่ง เสียงสะท้อนก้องไปไกลในราตรีอันเงียบสงัด
เสียงร้องนั้นประหนึ่งทำรังผึ้งแตก ทั้งค่ายพลันกึกก้องด้วยเสียงนกหวีดแหลมบาดหู
ทหารซีเซี่ยนับไม่ถ้วนกรูกันออกมาจากกระโจมหลายร้อยหลัง แต่ละคนสวมเกราะไม่เรียบร้อย ทว่าต่างถืออาวุธของตนไว้ พวกเขาตะโกนสั่งการกันอย่างโกลาหลและจัดตั้งแนวป้องกัน
เงาดำหลายร้อยร่างที่ลอบเข้าไปในค่ายไม่คิดปิดบังอีกต่อไป เมื่อเผชิญหน้ากับทหารจำนวนมหาศาลที่กรูกันเข้ามา พวกเขาก็ระดมยิงด้วยธนูและหน้าไม้
เสียงสายธนูดีดดังขึ้น ทหารซีเซี่ยนับไม่ถ้วนล้มลงกับพื้น ทว่าจำนวนคนที่มากมายมิได้ทำให้การโจมตีช้าลง
เมื่อเห็นทหารซีเซี่ยจำนวนมากกรูกันออกจากกระโจม พวกเขาก็ตั้งขบวนอย่างรวดเร็วและเริ่มโต้กลับ