เวลาในการแข่งขันเดินมาถึงตีสาม
เย่ไท่หยางเฉวียนอยู่ในเต็นท์บัญชาการชั่วคราวภายในป้อมปราการจุดที่ 3 นวดโหนกจมูกตัวเองอย่างหนัก
ทานเซิน·เหมยหลินจงใจปล่อยตำแหน่งเหล่านี้ให้เขามีเจตนาอย่างไร เขารู้ดีอยู่แล้วทั้งหมด แต่ก็ทำได้เพียงอดกลั้นเก็บอารมณ์ อำนาจของตระกูลเหมยหลินในสหพันธ์ใหญ่โตเกินไป แถมฝีมือจาเหมยก็เหนือกว่าตงเหวินหลายขุม เขาไม่กล้าต่อต้านทานเซิน·เหมยหลินแบบเผชิญหน้า ทำได้แค่พยายามผลักดันคำสัญญาที่ว่าอีกฝ่ายจะเสริมกำลังให้เขาในยามจำเป็น
การแข่งของสวีหลิงฉวีเขาไม่เคยพลาดดูเลย ครั้งที่ลงกับซาจี๋ คนของม่อเสวียราซิ่งพุ่งรวดเร็วมาก จะเห็นได้ว่าเธอชอบชิงชัยด้วยความประหลาดใจ ดังนั้นจนถึงตอนนี้เขายังไม่กล้าหลับตา รอให้เธอพาม่อเสวียและคนของซือเหมยปรากฏตัว
ตามความปรารถนาของเขา หลังผ่านไปสิบกว่านาที ส่วนบัญชาการตงเหวินที่ป้อมปราการจุดที่ 2 ก็รายงานเย่ไท่หยางเฉวียนทันที
ขณะนี้ม่อเสวียและซือเหมยผ่านการรวมและหลอมรวมกองกำลังแล้ว ได้จัดรูปขบวนทหารเกราะหนักออกมาก่อน ในเวลานี้รอบๆ ป้อมปราการจุดที่ 2 หน่วยเกราะหนักนี้กำลังล้อมป้อมปราการจุดที่ 2 ไว้จงมิดชิดในระยะที่รักษาช่องว่างพอดี
ปากกระบอกปืนและปากกระบอกปืนใหญ่ควันดำยังมืดสนิทชี้ตรงเข้าหาป้อมปราการจุดที่ 2 ลมราตรีพัดผ่านอย่างเยือกเย็น หัวหน้าส่วนบัญชาการตงเหวินที่กำลังง่วงหลับครึ่งตื่นครึ่งฝัน พอได้ยินรายงานของนายทหารลาดตระเวนก็ตกใจสติดีขึ้นทั้งคน
"เรียกกำลังเสริม! ขอกำลังเสริมจากกองบัญชาการใหญ่!"