สวีหลิงฉวีอยู่ที่ห้องพยาบาลของโรงเรียนนายร้อยมั่วเยียทั้งคืน
สมองอัจฉริยะของเธอก็ได้รับข้อความห่วงใยแบบถล่มทลายอีกรอบ ส่วนใหญ่คือจินกับสวีซีฉินที่ส่งกันแบบบ้าคลั่ง เธอเลยถือโอกาสอธิบายเรื่องที่ต้องอธิบายกับทั้งสองคนไปพร้อมกัน
"หมอหลี่กับโอเลฟคิดอะไรขึ้นมาได้ยังไงว่าสารสกัดไซเล็กฉุกเฉินมีปัญหา?" เสิ่นโซ่วลี่ถามแค่นี้
"คงมีความคิดของตัวเองก็เป็นได้" สวีหลิงฉวีซึ่งเป็นแค่ตัวประกอบที่ช่วยแสร้งบาดเจ็บ ตอบงอนงำอย่างสมควร
รอจนวันรุ่งขึ้น รายงานการบาดเจ็บของสวีหลิงฉวีและใบขออนุมัติสารสกัดไซเล็กฉุกเฉินที่หมอหลี่ไห่ซากับโอเลฟฝีดือนปลอมขึ้นทั้งคืนในที่สุดก็เสร็จออกมา และถูกประกาศต่อสาธารณะผ่านศูนย์การแพทย์บนเน็ตสวรรค์
เมื่องั้นเธอถึงได้กลับจากโรงเรียนนายร้อยมั่วเยียมาที่ฐาน แทบเปิดประตูห้องพักนักศึกษา คนที่ร้อนใจและเป็นห่วงที่สุดก็คือลูมี
มันคิดว่าตัวเองถูกเจ้านายทอดทิ้งอีกครั้ง ช่วงที่สวีหลิงฉวีเพิ่งแข่งเสร็จมันยังนั่งอ่านโพสต์บนเน็ตสวรรค์และทะเลาะกับมนุษย์อยู่เลย คิดว่าคืนนี้สวีหลิงฉวีแน่นอนต้องกลับมา ผลคือมันทะเลาะจนฟ้ามืดสนิทแล้วสวีหลิงฉวียังไม่กลับมาสักที
ลูมีแทบวิ่งออกไปตามหาสวีหลิงฉวี ดีที่สวีหลิงฉวีมีวิสัยทัศน์ล่วงหน้า ตอนอธิบายเรื่องกับหลิวจิงก็เลยสั่งให้ไปกุมหมาไว้ในห้องเสียไม่ให้มันวิ่งไปมั่ว
หลิวจิงมีความเป็นผู้บริหารสูง กดหมาเอาไว้จริง ๆ ทั้งคืน จนสวีหลิงฉวีเกือบจะถึงตึกถึงเพิ่งเดินออกไป
ลูมีอยากร้องไห้จะแย่แล้ว หลิวจิงน่ะเป็นคนเดียวในกลุ่มเพื่อนของสวีหลิงฉวีที่มันยอมรับเป็นการใหญ่! ทำแบบนี้กับมันได้ยังไง!