โอเลฟลังเลอหลายรอบ แต่สุดท้ายก็เลือกเล่าเรื่องที่เก็บมาให้หลี่ไห่ซาฟังตอนที่การแข่งขันใกล้จบแล้ว
“วันนั้นฉันไปเก็บตัวอย่างน้ำหล่อเลี้ยงทดสอบที่ศูนย์การแพทย์ของเน็ตสวรรค์ใช่ไหม ระหว่างทางผ่านห้องเก็บสารสกัดไซเล็กที่เตรียมไว้ให้นักศึกษาใช้ฉุกเฉินบนสังเวียน ฉันก็ได้กลิ่นแปลก ๆ ลอยมา” โอเลฟพูดกระดุกกระดิกเล็กน้อย “นายก็รู้นี่ว่าตั้งแต่เด็กจมูกฉันดี ไวต่อกลิ่นพิเศษมาก ๆ เป็นพิเศษ……”
เขายังลังเลอยู่ เพราะจงใจลากหลี่ไห่ซาออกมาจากสนามแข่งเพื่อพูดเรื่องนี้โดยเฉพาะ โอเลฟมองไปรอบ ๆ มั่นใจว่าไม่มีใครอยู่ใกล้แล้วจึงเล่าต่อ “ฉันเคยพาทีมนักศึกษาชั้นปีสองกับปีสามไปอบรมพิเศษที่กองทัพจัดไม่ใช่เหรอ สถานที่อบรมอยู่ที่ด่านพิทักษ์มู่หลาน-V ช่วงนั้นอารีสดึงฉันไปช่วยตรวจสอบของชิ้นหนึ่งให้พวกเขา”
“ตอนนั้นพึ่งกวาดล้างพวกสลัดอวกาศยวดยานหนึ่งลำได้เพิ่งสด ๆ บนยานมีเด็กอยู่หลายคนที่ถูกพวกนั้นจับมาจากดาวชายแดนเพื่อเอาไปขายเป็นทาส มีเด็กคนหนึ่งตอนพาตัวกลับมา ตัวเขามีผลไม้หนึ่งลูกติดตัวมาด้วย” โอเลฟหวนนึกถึงเหตุการณ์วันนั้น
คนของอารีสทำเขาเขย่าขวัญหลุด ลากเขาเข้าไปในห้องสีขาวห้องหนึ่ง มีคนกำลังไล่ถามเด็กคนนั้นอยู่
โอเลฟได้ยินคร่าว ๆ ว่าเด็กบอกว่าสลัดอวกาศคนนั้นครั้งก่อนมาปล้นแล้วจับเขาไปเลี้ยงไว้เป็นทาสติดตัว คืนก่อนวันที่พวกมันออกปล้นรอบนี้ หัวหน้าสลัดเมาเหล้า ควักผลไม้สีน้ำเงินที่มีจุดดำจุดขาวชิดกันเป็นระลอกออกจากกระเป๋าเสื้อ ว่าจบงานนี้ทีเดียวรวยแน่นอน มันขนมาเกินปริมาณที่เจ้าของสินค้าสั่งหนึ่งลูก บอกว่าอยากลองชิมดูสักหน่อยว่าของดีอะไรกันแน่