สวีหลิงฉวีเคยถามซูหลี่แล้วว่าคำนี้แปดตัวอักษรจำเป็นต้องใช้จริง ๆ เหรอ เธออยากจะถามว่ามีแบบสั้นกว่านี้อีกไหม อย่างเช่นทางโรงเรียนหลงหยวนก็ใช้แค่สี่ตัวเอง
ซูหลี่พยักหน้าอย่างจริงจัง ต้องเป็นประโยคนี้เท่านั้น เปลี่ยนไม่ได้
ประโยคนี้คือสิ่งที่ไคซาร์ ยูลิฟิสเขียนด้วยตัวเองมอบให้โรงเรียนนายร้อยมั่วเยียและพลเอกกาแล็กซีในวันก่อตั้งโรงเรียนนายร้อยมั่วเยีย
ช่วงต้นการก่อตั้งจักรวรรดิ พลเอกกาแล็กซีกับไคซาร์ทั้งสองคน ออกเดินทางจากที่ตั้งดาวเคราะห์ระบบสามของจักรวรรดิในปัจจุบัน พร้อมกับลูมีนและฉือเริ่น 'ก่อกบฏ'
ทั้งสองคนแทบจะพลิกคว่ำเอกภพครึ่งใหญ่เพื่อสร้างสมดุลที่จักรวรรดิและสหพันธ์แบ่งกันครองสองฟากฝั่งอย่างทุกวันนี้
สมัยนั้นตราบใดที่พลเอกกาแล็กซีลงมาทำสงคราม ไม่เคยมีนัดใดแพ้เลย คำว่า 'ชนะทุกสมรภูมิ' สวมใส่บนตัวเขาได้อย่างครบเครื่องจริง ๆ และเมื่อใช้กับมั่วเยียก็คือความหวังที่ไคซาร์มีให้โรงเรียนนายร้อยที่พลเอกกาแล็กซีสร้างขึ้นนั่นเอง
นาวาเอกเหรินที่นั่งอยู่โต๊ะผู้บรรยายมองเห็นภาพนี้ก็รู้สึกซาบซึ้งขึ้นมา: "ปีนี้มั่วเยียให้ความรู้สึกแก่ทุกคน มันเปลี่ยนไปแล้ว"
ศาสตราจารย์จวงพยักหน้า ปีที่แล้วเขาก็นั่งโต๊ะผู้บรรยายนี่เอง ตอนนั้นได้เห็นผู้บังคับการใหญ่ของมั่วเยียพูดประโยคนี้อย่างหดหู่ขี้ระแวง เขาแทบจะโกรธจนตาย
พิธีเปิดจบลงอย่างเป็นทางการ ทั้งสองเริ่มดำเนินขั้นตอนต่อ อีกไม่นานก็ถึงคิวที่ตื่นเต้นเร้าใจ คือการจับฉลากแบบตัวต่อตัวในรอบแรกของสามนัดรอบคัดเลือก
ต่อหน้าผู้ชมในสนามนับหมื่นคน และผู้ชมผ่านเน็ตสวรรค์นับหมื่นล้านคน ทางสหพันธ์ส่งหัวหน้าผู้ตรวจการของพวกเขามาจับฉลากครึ่งหนึ่ง เมื่อทางนั้นจับเสร็จ ส่วนที่เหลือในสระฉลากจะให้พลโทเจียเต๋อลี่จับ