ทางเลือกที่หลิวจิงเลือกด้วยตัวเอง ไม่เคยเสียใจเลยสักครั้ง
การก็อปปี้เส้นทางการเคลื่อนที่ของเธอต่อหน้าต่อตาสวีหลิงฉวี เป็นความคิดบ้าบอที่ผุดขึ้นในหัวตอนอยู่ที่เส้นสตาร์ท ถ้าเป็นเวลาปกติระบบเหตุผลของหลิวจิงคงยับยั้งไปตั้งแต่แรก
เพราะการก็อปปี้เส้นทางเดินต่อหน้าคู่แข่งแบบนี้ เท่ากับปล่อยให้อีกฝ่ายรู้ทันเส้นทางของตัวเองหมดทุกจังหวะ รอบนี้ถูกสวีหลิงฉวียิงล้มไปเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ มองในแง่ผลลัพธ์อาจจะเป็นการเสียเวลาเปล่า ๆ
แต่ ณ ตอนนี้ หลิวจิงที่สูญเสียความมีเหตุผลไปแล้วกลับไม่คิดแบบนั้น
เธอนอนแผ่อยู่บนพื้น รู้สึกถึงสายลมของดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ที่พัดผ่านพื้นดิน หอบเอาฝุ่นเล็ก ๆ ของลานวิ่งอุปสรรคขึ้นมา ในใจกลับรู้สึกโล่งและสบายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
สวีหลิงฉวีที่คิดเส้นทางใหม่นี้ออกมาได้ในเวลาสั้น ๆ ขนาดนี้ เก่งจริง ๆ เธอเป็นคู่แข่งที่คู่ควรแก่การเคารพอย่างเต็มที่ พอได้วิ่งด้วยตัวเองสักรอบ หลิวจิงก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงจุดอ่อนบางอย่างที่เส้นทางนี้ยังมีอยู่
จุดอ่อนเหล่านี้จะถูกจดจำไว้ในหัวของเธอเช่นกัน ในรอบการยิงถัดไป เธอจะต้องยิงสวีหลิงฉวีให้ตายคาที่ตามภาพที่วางแผนไว้ในหัวแน่นอน
ส่วนสวีหลิงฉวีผู้ถูกวางแผนจะซุ่มยิงในตอนนี้ กำลังอยู่นอกสนาม กำลังบอกจินและหวังฉีหูถึงเส้นทางและกลยุทธ์ที่วางแผนใหม่
“นี่ นี่มันไม่เหมือนแผนของรอบที่แล้วเลยนะ” หวังฉีหูตกใจสุดขีด เขาเลียริมฝีปาก มองสวีหลิงฉวีอยู่หลายครั้ง “อย่าบอกนะว่าสิ่งที่เธอเพิ่งพูดมาทั้งหมดนี้ คิดออกมาในช่วงเวลาสั้น ๆ แค่นั้น”
“ไม่งั้นจะเป็นยังไง ฉันจะหยุดเวลาไว้คิดปัญหาได้เหรอ” สวีหลิงฉวีรู้แน่นอนอยู่แล้วว่าหลิวจิงก็อปปี้เส้นทางการเคลื่อนที่ของเธอด้วยเจตนาอะไร
นี่ไม่ใช่การยั่วยุจงใจต่อเธอ และก็ไม่ใช่การฉวยโอกาสแบบหมดหนทางแล้วจนต้องลองเสี่ยงดู
การได้รับรู้ปัญหาด้วยตัวเองจากมุมมองแรก จะทำให้มองเห็นปัญหานั้นชัดเจนที่สุดตอนอยู่ในมุมมองที่สาม สวีหลิงฉวีเข้าใจความคิดของหลิวจิงได้อย่างสมบูรณ์