เดินออกจากเต็นท์พยาบาลชั่วคราว ท้องฟ้ามืดลงแล้ว หน้านอกประตูมีอาจารย์หญิงคนหนึ่งรออยู่ พานางพาสวีหลิงฉวี่เดินออกจากป่า สังเวียนเปรียบเทียบสองแท่นเดิมถูกรื้อถอนไปแล้ว เหล่าอาจารย์กำลังแจกจ่ายชุดฝึกและเต็นท์ให้นักเรียน
ในช่วงเวลาที่สวีหลิงฉวี่หมดสติไป อาจารย์หลายคนคอยควบคุมนักเรียนให้วิ่งไปวิ่งมาตามคันดิน ฝึกแต่เพียงความแข็งแรงของร่างกายขั้นพื้นฐานเท่านั้น จนกระทั่งตะวันใกล้จะลับขอบฟ้า อาจารย์ถึงได้แจกเต็นท์และชุดฝึกทางการให้นักเรียน
การฝึกความแข็งแรงที่ง่ายดายขนาดนี้ กลับทำให้นักเรียนรู้สึกไม่คุ้นเคยเป็นอย่างมาก ต่างคนต่างสงสัยว่าอาจารย์มีแผนร้ายอะไร เพราะในตอนแรกพวกเขายังใช้การกระโดดข้ามมิติระหว่างดวงดาวเป็นฉากเปิด แล้วยังให้พวกเขาต่อสู้ประชิดตัวติดต่อกันหลายยก ตอนนี้ทำไมถึงกลับกลายเป็นเรื่องปกติไปได้อย่างน่าแปลกใจ?
แต่ถึงอย่างไร จนกระทั่งการฝึกสิ้นสุดลง ชุดฝึกและเต็นท์อยู่ในมือ นักเรียนก็ยอมรับความจริงที่ว่าวันนี้การฝึกจบลงแล้วจริง ๆ
"ไม่คิดเลยว่าสถานที่ทดลองฝึกของโรงเรียนนายร้อยมั่วเยียจะรักษาธรรมชาติได้ขนาดนี้" สวีซีฉินเห็นสวีหลิงฉวี่เดินมาจากที่ไกลได้ในชั่วพริบตา ก็รีบเดินเข้าไปหา ทันทีที่เธอเปลี่ยนชุดฝึกทางการแล้ว ชุดของเธอเป็นสีม่วงอ่อน แตกต่างจากชุดสีม่วงเข้มของอาจารย์ "คิดไม่ถึงว่าพวกเราจะได้อยู่ที่นี่จริง ๆ ฉันนึกว่าพวกเราจะได้นั่งไถ่ลิ่งกลับซะอีก"
สวีซีฉินพาสวีหลิงฉวี่ไปที่หน้าเต็นท์ที่เธอกางไว้เอง แล้วให้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน เสื้อคลุมของเธอพาดอยู่ด้านบนขวาของเต็นท์ ปิดรอยขาดไว้จุดหนึ่ง