ว่ากันว่าสิ่งที่ไม่รู้จักคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด ข้อมูลที่หาตัวตนของสวีหลิงฉวีได้มีน้อยเหลือเกิน แต่เมื่อคืนเขาก็ไม่ได้ทุ่มเทให้การศึกษาเรื่องของเธอทั้งหมด แค่พูดออกไปแบบนั้นเพื่อจงใจดูว่าสวีหลิงฉวีจะทำปฏิกิริยาอย่างไร
“พึ่งพาแบบกุมโขนหลังเสาส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยจบดีนัก”
กู้ถิงจือยิ้ม เป็นคำตอบที่อยู่ในคาดการณ์ของเขาจริง ๆ
ทีมจากโรงเรียนนายร้อยทุกแห่งมาพร้อมหน้ายืนเรียงกันครบ พิธีกรขึ้นประกาศผลรอบคัดเลือกนัดแรก
แปดทีมที่ชนะได้แก่ หลงหยวนแห่งจักรวรรดิ ดั๋วหลานซื่อตุนแห่งจักรวรรดิ มั่วเยียแห่งจักรวรรดิ ซือเหมยแห่งจักรวรรดิ มหาวิทยาลัยสหพันธ์แห่งสหพันธ์ ชิงจวินแห่งสหพันธ์ จื่อเฉิงแห่งสหพันธ์ และโย่วเฟิงแห่งสหพันธ์
“ทีมทั้งแปดนี้ได้สะสมคะแนนในสามนัดคัดเลือกไป 3 คะแนน” พิธีกรประกาศเสียงดัง “ต่อไป รอบคัดเลือกนัดที่สองจะจัดในรูปแบบรอบแบ่งกลุ่ม แบ่งเป็นกลุ่ม 6 คนและกลุ่ม 4 คน ขอผู้บังคับการประจำโรงเรียนทุกแห่งเดินขึ้นมาจับฉลากกลุ่มของรอบนี้ด้วย”
การแบ่งกลุ่ม 6 กับ 4 นั้น ไค่อั่งเคยอธิบายไว้ในข้อมูลที่ให้เธอไว้ กลุ่ม 6 คน อันดับหนึ่งถึงหกได้คะแนน 5, 4, 3, 3, 2, 1 ตามลำดับ ส่วนกลุ่ม 4 คนได้ 4, 3, 2, 1
การต่อสู้ในกลุ่ม 4 คนจะเบาบางกว่า คะแนนที่ได้ก็ไม่สูงเท่ากลุ่ม 6 คน แต่ข้อดีคือมั่นคงกว่า
สวีหลิงฉวีเข้าไปในห้องดักษณะสำหรับการแข่งขันเป็นคนแรก มายังจุดจับฉลากในโลกเสมือน เจ้าหน้าที่ให้เธอจับฉลากจากกล่องโดยใช้ป้ายตัวเลข
เธอยื่นมือไปหยิบแล้วเปิดดู กลุ่มของเธอคือกลุ่มที่ 1