วันนี้สวีโย่วเหวินเลิกงานเร็วเป็นพิเศษ ทริปธุระเพิ่งจบ วันนี้เขากลับมาเพื่อรายงานผลงานเท่านั้น พอเดินออกจากประตูกองทัพก็ได้ยินเพื่อนร่วมงานพึมพำอะไรบางอย่างอยู่ ฟังดูเหมือนจะพูดชื่อ "กระต่ายใหญ่ผงาดศักดิ์ไร้เทียม" ซ้ำไปซ้ำมาราวกับท่องคาถา
เขาไม่มีอารมณ์จะสนใจว่านั่นมันของอะไร ขับยานบินมุ่งหน้ากลับบ้านก่อน แต่พอเข้ามาถึงคฤหาสน์สวีก็เห็นสวีซีฉินนั่งรอเขาอยู่ที่ห้องโถงตั้งแต่แรก
"พี่ชาย แม่ล่ะ" ดวงตาสีเขียวน้ำทะเลของสวีซีฉินเต็มไปด้วยความงุนงง กลับบ้านมาแต่ไม่เห็นคุณนายคาเทรินสักหน่อย ทำให้เธอรู้สึกไม่ค่อยสบายใจแอบ ๆ
สวีโย่วเหวินถอนหายใจยาว ทางกองทัพเริ่มมีข่าวลือเกี่ยวกับชาติกำเนิดของสวีหลิงฉวีแล้ว เขารู้เรื่องนี้เป็นคนแรกก็รีบเล่าให้แม่ฟังทันที กระแสภายในกองทัพตอนนี้กลายเป็นว่าพลเอกสวีนั้นใจดีงาม แต่น่าเสียดายที่ภรรยาช่างเอาเปรียบ คุณนายคาเทรินในตอนนี้ก็เพิ่งตระหนักได้ว่า เธอถูกสามีของเธอเองวางแผนเล่นงาน
คุณนายคาเทรินไม่ลังเลสักนิด เก็บข้าวของแล้วยกเครื่องออกจากคฤหาสน์สวีทันที แท้จริงเธอก็เป็นลูกสาวตระกูลขุนนาง โตมาในความสุขสบาย การแต่งงานกับสวีเฉิงปี้ก็เป็นเพียงการสมรสทางการเมือง เธออาจไม่ฉลาดนัก และก็ไม่มีน้ำใจกว้างพอจะรองรับใคร แต่พอสัมผัสได้ถึงความเจตนาร้ายของสามีแล้ว เธอก็มีความมั่นใจและความกล้าพอที่จะเดินออกจากไป
"จินจิน พี่ชายก็หวังว่าเธอจะได้เติบโตอย่างไร้กังวลตลอดไป..." สวีโย่วเหวินภูมิใจเสมอที่มีน้องสาวกล้าหาญและใจดีแบบนี้ ตัวเขาเองไม่ใช่คนดีอะไร แต่เพียงอยากให้น้องได้คงความไร้เดียงสาเอาไว้ตลอดไป แต่ตอนนี้พ่อกับแม่คงหนีไม่พ้นต้องเผชิญหน้ากันสักครั้ง