ครั้งล่าสุดที่ทั้งสองเจอกันยังเป็นที่คฤหาสน์สวี พอไม่ได้เจอกันนานขนาดนี้ คุณจี๋นาก็สัมผัสได้ทันทีถึงการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพในตัวของสวีหลิงฉวี
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาชื่นชมอะไรแบบนั้น หลังจากที่สวีเฉิงปี้กำจัดจอมโจรอวกาศทั้งตระกูลที่ด่านพิทักษ์มู่หลานจบ เขาเลือกมาที่ดาวอุยเหิงเพื่อพบกับสวีหลิงฉวีโดยตรง
ยังได้จัดการให้คุณจี๋นาที่ลอยอยู่ที่ดาวเมืองหลวงบินข้ามดาวมารับเธอโดยเฉพาะ เหตุผลคงเป็นเพราะรู้สึกว่าคุณจี๋นาคุ้นเคยกับเธอมากกว่า
สวีหลิงฉวีเห็นสีหน้าที่ไม่ค่อยดีของคุณจี๋นา ใจก็รู้ทันทีว่าพลเอกสวีคนนี้คงไม่ใช่คนที่อยู่ด้วยง่าย ๆ
เธอไม่ถามอะไรเพิ่ม สวมแหวนลำตัวงูสีขาวออก — ลูมีนจะต้องไปกับเธอด้วย — แล้วออกเดินทางพร้อมกับคุณจี๋นาทันที ทั้งสองมาถึงฐานทัพอุยเหิง ซึ่งเป็นที่ตั้งกองทัพของพลเอกสวีในเวลานี้ ทั้งคู่เดินผ่านเข้าไปได้อย่างสะดวกสบายโดยไม่ติดขัดจนถึงห้องทำการของผู้บัญชาการสูงสุดของฐานทัพ
กลองประตูสแกนชีวภาพด้านนอกถูกเปิดโดยพลเอกสวี คุณจี๋นาช่วยดันประตูไม้หนักอึ้งนั้นออกให้เธอ
พรมใต้เท้าดูเหมือนทำจากขนสัตว์ชนิดใดสักอย่าง ก้าวลงไปเหยียบนุ่มละมุน สายตาด้านหน้าเป็นโต๊ะใหญ่สีดำที่ดูเหมือนจะสะท้อนแสงจนราวกับมีสายน้ำไหลผ่าน ด้านหลังโต๊ะ ชายวัยกลางคนในชุดเครื่องแบบจักรวรรดิกำลังนั่งอยู่ บนโล่หลังเขามีเครื่องหมายประจำยศพลเอกซึ่งเป็นยศสูงสุดของจักรวรรดิติดอยู่
ชายหนุ่มเป็นหน้าตาแบบคนเอเชีย ใบหน้าคมสวย จ้องมองก็พอจะเห็นได้ว่าสวีซีฉินสืบทอดข้อดีของใบหน้าเขากับของคุณคาเทรินเอาไว้ได้อย่างดีทีเดียว
ตอนนี้ใบหน้าเขาไร้อารมณ์ นับตั้งแต่สวีหลิงฉวีก้าวเข้ามาในห้อง สายตาก็ล็อกอยู่ที่เธอไม่ห่าง
ถูกจ้องแบบนี้ สวีหลิงฉวีก็ไม่ได้ตกใจอะไร เดินตรงไปหน้าโต๊ะอย่างสุขุม พูดทักไปว่า “ขอความเคารพ พลเอกสวี”
สวีเฉิงปี้ยิ้มออกมาทันที “นั่งเถอะ ดูเหมือนแกคงใช้ชีวิตที่โรงเรียนนายร้อยมั่วเยียได้ไม่เลวนะ”