ทั้งแปดโรงเรียนมาถึงฐานแข่งขันที่อุยเหิงกันครบแล้ว พรุ่งนี้คือวันแรกอย่างเป็นทางการของการแข่งขันของโรงเรียนนายร้อย บรรดานักศึกษาจากทั้งแปดโรงเรียนเริ่มมีกระแสใต้น้ำคดเคี้ยว กลิ่นควันปืนอบอวลขึ้นแล้ว
กวนฉวนจวินซื้อช่อดอกไม้เตรียมจะมอบให้สวีหลิงฉวี หลังจากเสิ่นโซ่วลี่เกิดอาการคลั่งเมื่อครั้งก่อน เขาใคร่ครวญอยู่พักใหญ่ แล้วมองผ่านความคิดในใจของเสิ่นโซ่วลี่ได้ในพริบตา
แต่ก่อนที่ดาวเมืองหลวง เขารู้สึกมาตลอดว่าเสิ่นโซ่วลี่นี่แสร้งไม่เป็นท่า แสร้งเย็นชา แสร้งไม่สนใจผู้หญิง แสร้งเป็นดอกไม้ยอดหน้าผา กวนฉวนจวินรอวันที่เสิ่นโซ่วลี่จะ "เผยหางงู" มาโดยตลอด ไม่คิดว่าจะได้จับได้คาหนังคาเขาถึงที่แข่งของโรงเรียนนายร้อยแบบนี้
แถมเขาก็สนใจสวีหลิงฉวีอยู่แล้ว พอค้นพบความลับของเสิ่นโซ่วลี่เข้า ยิ่งเป็นฝืดเป็นคน ถ้าชิงสวีหลิงฉวีมาจากมือเสิ่นโซ่วลี่ได้ ก็เท่ากับล้างแค้นความอัปยศเดิมได้สบายเลย...
กวนฉวนจวินมั่นใจในตัวเองมาก เขารู้สึกว่าเสิ่นโซ่วลี่ไม่มีทางเข้าใจผู้หญิงได้มากกว่าตัวเอง แถมหน้าตายังออกแนวหนุ่มหน่อมแน้ม ไม่มีทางเทียบกับตัวเองที่เท่ครันส์ได้เลย
พอเขามั่นใจเต็มเปี่ยมมาถึงฝั่งม่อเย จินฟางไท่ไป๋ของจินฟางไท่ไป๋กลับมาถึงก่อนเขาได้ก้าวแล้ว
สวีหลิงฉวีนั่งอยู่ที่ลานฝึก จินฟางไท่ไป๋ถือโทรโข่งยืนห่างออกไปหลายสิบเมตรแล้วประกาศสงครามใส่เธอ
"สวีหลิงฉวี ฟังให้ดีนะ พรุ่งนี้ในการแข่งขันของโรงเรียนนายร้อย ถ้าตู้เอ่อเจอกับม่อเย ฉันจะนำตู้เอ่อเอาชนะนายให้ได้!"
หลี่มู่อีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แทบจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ สองวันนี้จินฟางไท่ไป๋ศึกษาข้อมูลทั้งหมดของสวีหลิงฉวีจบแล้วจัดเธอเป็นคู่แข่งที่แกร่งที่สุดของการแข่งครั้งนี้ จะเอาอย่างไรก็ต้องมาอวดโฉมอนามแบบน่าอายแบบนี้ ถามว่าทำไม ตอบว่ามันคือกลยุทธ์ทางจิตวิทยา