เสิ่นโซ่วลี่เลือกเวลาส่งข้อความหาเธอได้เนียนเหลือเกิน
ลูมีนมองภาพโฮโลแกรมกุหลาบขาวในสวนที่เสิ่นโซ่วลี่ส่งมาบนสมองอัจฉริยะของสวีหลิงฉวีด้วยความหวาดระแวง เจ้าหนูนี่อยากทำอะไรกันแน่?
หมายความว่ายังไง? อยากบอกใบ้ว่าตอนนั้นในสวนเขาจับผิดเธอได้แล้วเหรอ? สวีหลิงฉวีพยายามเชื่อมสองเรื่องนี้เข้าด้วยกันโดยไม่รู้ตัว แต่ก็ปัดความเดาของตัวเองทิ้งเร็วมาก
จากสัญญาณต่าง ๆ ที่ผ่านมา เสิ่นโซ่วลี่ไม่น่าจะเป็นคนลึกลับซับซ้อนถึงขั้นเอาเรื่องแบบนี้มาข่มขู่คน ถ้าอยากจะ "แหย่" เธอ ช่วงทดลองฝึกมีโอกาสเพียบ จะวิ่งกลับบ้านถึงสวนโดยเฉพาะเพื่อมาแสดงแบบนี้ก็ดูโง่เกิน คงเอาแค่อยากโชว์ฝีมือทำสวนของตัวเองเฉย ๆ มากกว่า
แต่ต่อจากนี้คุยกับเขาไม่ควรประมาทและตอบหว่านลอยเหมือนเดิมแล้ว สวีหลิงฉวีตอบกลับไปสั้น ๆ สี่คำ: "สวยดีนะ"
พลเอกเฉินเพิ่งก้าวเข้าสวนที่ตัวเองดูแลอย่างพิถีพิถันวันนี้ ก็เห็นเจ้าลูกชายที่ปกติแม้แต่จะแลหมากไม้พุ่มเหล่านี้ก็ไม่เคยมอง กำลังแอบซอกซ่อนอยู่หน้าต้น “กระซับขาว” ที่เขาทุ่มเทดูแลไว้
“...เสิ่นโซ่วลี่! วันนี้แกกล้าแตะดอกไม้ของฉันสักดอกเดียวเชียนะ ฉันจะย้ายโรงเรียนให้แกรู้ยัง!”
โดนสามคนนี้ทักทายกันต่อเนื่องมา แต่สวีซีฉินที่ปกติเป็นตัวปั่นที่สุดในบ้านกลับเงียบสนิท สวีหลิงฉวีใจสั่นคลอเล็กน้อย จึงริเริ่มส่งข้อความไปเอง: “ที่บ้านเป็นยังไงบ้าง”
สวีเฉิงปี้ทำเรื่องให้จบสิ้นขาด คุณหญิงคาเทรินก็ไม่ใช่แม่ศรีเรือนธรรมดา คงไม่สงบสุขนักที่คฤหาสน์สวีตอนนี้ แต่นี่คือสิ่งที่เธอต้องเผชิญเองอยู่ดี