การฝึกความแข็งแรงของร่างกายในแต่ละวัน ตอนนี้สวีหลิงฉวีหาจุดและวิธีที่เหมาะกับตัวเองที่สุดเจอแล้ว ตอนนี้เธอรักษาตำแหน่งระดับกลางบนได้อย่างมั่นคง อยู่ในระดับเดียวกันกับหวังฉีหูพวกคนนั้น ทิ้งห่างจากสวีซีฉิน จิน และเสิ่นโซ่วลี่อยู่บ้าง แต่ก็ไม่มากแล้ว
หวังฉีหูมองสวีหลิงฉวีที่อยู่ข้างๆ ตัวเอง รู้สึกแปลกๆ ว่าความหงุดหงิดที่ตัวเองสงสัยเมื่อหลายวันก่อนคลายลงไปได้บ้าง
พอเห็นเธอพัฒนารวดเร็วขนาดนี้ คิดย้อนไป ตอนที่ตัวเองพ่ายแพ้ให้สวีหลิงฉวีก็ไม่ใช่เรื่องน่าอับอายหรือเหลือเชื่อขนาดนั้นสินะ?
เขาก็เลยปลอบใจตัวเองเงียบๆ ไปพร้อมกับการที่สวีหลิงฉวีแข็งแกร่งขึ้นแบบอสูรนั่นแหละ
คิดไปคิดมา ตอนอยู่บนสนามรบมีผู้บังคับการที่แข็งแกร่งอย่างสวีหลิงฉวี กองหน้าก็คือตัวเองที่พุ่งเข้าไปข้างหน้า พอแพ้ล้มลงไปกับพื้นแล้วนึกถึงผู้บังคับการของตัวเองที่สู้ได้ทีละเจ็ดคน ก็รู้สึกโล่งใจที่พูดไม่ออก
กำลังคิดแอบขำอยู่ดีๆ ก็รู้สึกว่าขาถูกใครบางคนสะดุด หวังฉีหูลืมตาโตมองขาที่สะดุดตัวเองซึ่งเป็นขาของสวีหลิงฉวี เพิ่งจะคิดจะพึ่งผู้บังคับการ ก็โดนผู้บังคับการหักหลังซะแล้ว
ในขณะเดียวกันกับที่เขาล้มลงกับพื้น กระสุนนัดหนึ่งก็เฉียดร่างเขาไป นักเรียนที่กำลังฝึกอยู่ทั้งกลุ่มร้องเสียงหลงออกมาสิบกว่าครั้งพร้อมกับเสียงคนล้มกระแทกพื้น
มีคนเอาปืนมายิงพวกเรา?!
หวังฉีหูตกใจ มือยันพื้นไม่ให้ตัวเองล้มคว่ำติดพื้น กลิ้งหนีไปอีกด้านหนึ่ง