น้ำท่วมโลกาวินาศ: เริ่มต้นด้วยคันเบ็ดเทพระดับตำนาน

ตอนที่ 1 เริ่มต้นด้วยคันเดียว เสบียงทั้งหลายล้วนได้จากการตกปลา!

7 นาที· 1.7K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

【นิยายเรื่องนี้ดำเนินเรื่องเร็ว ไม่ยืดเยื้อ ช่วง 30 บทแรกเป็นช่วงพัฒนาและปูพื้นฐานตามเนื้อเรื่อง จากไม่มีอะไรเลย สร้างฐาน พัฒนายานพาหนะ แก้ปัญหาการเอาชีวิตรอด หลังบทที่ 30 จะเริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ เตรียมตัวให้ดี รับรองสนุกแน่ ถ้าไม่สนุกมาหาฉันได้ที่เฉิงตู!】

【ขอให้เหล่าผู้อ่านสุดหล่อทุกท่านใจเย็นอ่านไปเรื่อย ๆ นะครับ อย่าเก็บไว้ดูทีหลัง ผู้เขียนจะรีบอัปเดตให้เร็วขึ้น! ขอขอบคุณอย่างสูง……………】

【ในการอัปเกรดตัวเรือแต่ละครั้ง สิ่งของลับที่ตกได้ และตัวละครสำคัญ จะมีภาพประกอบให้เข้าใจง่ายขึ้น โดยภาพประกอบจะลงไว้ในคอมเมนต์ใต้ตอนเมื่อมีการบรรยายครั้งแรก】

"กระโดดลงไปเองซะ จะได้ไม่ต้องให้พวกเราลงมือ!"

ท้ายดาดฟ้าเรือประมง

ลู่ฟานยืนอยู่บนขอบเรือ เบื้องหลังคือทะเลน้ำแข็งอันกว้างใหญ่ เบื้องล่างคือฝูงฉลามผู้หิวโหยที่โจมตีตัวเรือ

ผู้หญิงที่เขาเคยรักที่สุด คนนั้น ชู่ซิน กำลังถือมีด ค่อย ๆ กดดันให้เขาจนถึงทางตัน

เบื้องหลังเธอ ป้าสองของชู่ซินอุ้มสุนัขพันธุ์ทอยอยู่อีกตัว น้ำเสียงสั่นเครือ

"เสี่ยวฟานเอ๋ย เจ้าเป็นคนใจดี! หมานี่เหมือนลูกชายฉันแท้ ๆ จะให้ฉันโยนมันลงไปได้ยังไงกัน?"

ลุงสองของชู่ซินก็พูดเสริมตาม

"ใช่แล้ว! เสี่ยวฟาน ช่วยคนหนึ่งชีวิต เท่ากับสร้างเจดีย์เจ็ดชั้น! รีบกระโดดลงไปช่วยพวกเราล่อพวกสัตว์เดรัจฉานนั่นหน่อยสิ!"

แววตาของลู่ฟานเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

เขามองด้วยความหวังสุดท้ายไปยังชายที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ชู่ซิน

นั่นคือเพื่อนที่โตมาด้วยกันตั้งแต่วัยเยาว์ เฉินเจ๋อ

เฉินเจ๋อถือฉมวก เสียงเรียบเฉย: "พี่ฟาน ขอบคุณที่ทุ่มเทสุดชีวิตเพื่อหาเรือลำนี้มา และขอบคุณที่เสี่ยงตายมาช่วยพวกเรา...."

เขาก้าวขึ้นไปข้างหน้า จู่ ๆ ก็พุ่งแทงอย่างรวดเร็ว

ฉัวก!

ฉมวกทะลุหน้าอกของลู่ฟาน เสียงกระซิบของเฉินเจ๋อดังถึงหู

"น้องชายจะไม่มีวันลืมบุญคุณของพี่! ฉันจะเผาเขาทองให้พี่ และจะช่วยดูแลซินเอ๋อร์ให้เอง....."

เสียงเพิ่งจบลง ลู่ฟานแสดงสีหน้าไม่อยากเชื่อ ถอยหลังแล้วตกลงไปในน้ำทะเลที่เย็นเฉียบเหน็บหนาว

สิ้นหวัง....หมดแรง....

จนกระทั่งฝูงฉลามฉีกเขาเป็นชิ้น ๆ หัวใจดวงนั้นจึงหยุดเต้นด้วยความสิ้นหวังในที่สุด

โลกราวกับถูกกดปุ่มเงียบ จนกระทั่งวินาทีถัดมา

ตุบ ๆ——ตุบ ๆ——

ลู่ฟานลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน กุมหน้าอก มองไปรอบ ๆ

ฉันยังไม่ตาย?

ตอนนี้เขากำลังนั่งอยู่บนแพไม้ ระยะไม่ไกลคือบ้านที่กำลังจะถูกน้ำท่วม

เงยหน้ามองฟ้าที่เพิ่งจะแจ่มใส

ลู่ฟานรู้ได้ทันทีว่าตัวเองเกิดใหม่แล้ว!

ดูเหมือนร่างกายจะมีความเปลี่ยนแปลงแปลก ๆ บางอย่างด้วย……

ย้อนกลับไปเมื่อเดือนก่อน

ฝนกระหน่ำลงมาทั่วโลก ภัยพิบัติน้ำท่วมเกิดขึ้นบ่อยครั้งในทุกพื้นที่

ตอนแรกน้ำเพิ่มขึ้นช้า ๆ ผู้คนยังพอออกไปข้างนอกได้

แต่ห้าวันก่อน ระดับน้ำทะเลกลับเพิ่มขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ ภายในไม่กี่วันก็ท่วมสูงถึง 15 ชั้น

มองดูตึกเก่า ๆ 16 ชั้นที่อยู่ใต้ฝ่าเท้ากำลังจะจมลงอย่างสิ้นเชิง

ลู่ฟานจึงต้องรื้อทรัพยากรทุกอย่างที่ใช้ได้ในบ้าน มาทำแพไม้อย่างง่าย ๆ

ฉวยจังหวะที่ฝนเพิ่งหยุด พายเรือออกไปจากที่นี่

ชาติที่แล้ว เขาใช้แพไม้นี้ โชคดีที่หาเรือประมงเล็ก ๆ เจอ แล้วเสี่ยงตายไปช่วยเฉินเจ๋อและครอบครัวของชู่ซิน

แต่จุดจบกลับทำให้เขาหัวใจเย็นชา

ครื๋น——

มือถือสั่นขึ้นสองครั้ง

ลู่ฟานมองดูให้ดี เป็นข้อความจากชู่ซิน

"อาเฟิน น้ำขึ้นเร็วมาก จะท่วมขึ้นมาแล้ว! รีบมารับฉันหน่อยสิ! ฉันกลัวมาก!"

กลัว?

ตอนนั้นเองที่เชื่อคำพูดหลอกลวงของเธอ เพื่อจะไปให้ทัน จึงตัดเส้นทางให้สั้นลง เกือบเอาชีวิตไม่รอดอยู่หลายครั้ง

พอไปถึงที่หมายถึงได้รู้ว่า น้ำทะเลเพิ่งท่วมถึงชั้น 20 แต่บ้านของหล่อนมันอยู่ชั้น 35!

แววตาของลู่ฟาน闪过ความดุร้าย คำรามเสียงเย็น แล้วพิมพ์ตอบกลับ

"ไม่ต้องกลัว! ซินซิน รอฉันก่อน ห้ามทำอะไรเองเด็ดขาด เอาประตูปิดตายไว้! ฉันจะรีบไปช่วยเธอให้เร็วที่สุด!"

พูดจบ ลู่ฟานปิดเครือข่ายดาวเทียมทันที เอาโทรศัพท์ใส่ถุงกันน้ำ แล้วยัดใส่เป้

ไปช่วยผีอะไร!

ใครอยากช่วยก็ช่วยไปเถอะ!

เขาถอนหายใจยาว ตรวจดูข้าวของในเป้

น้ำห้าขวด ขนมพลังงานสิบบาร์ และของใช้จำเป็นเพื่อการเอาชีวิตรอดบางอย่าง

ถ้าโชคดีหาเรือประมงลำนั้นเจออีกที ก็อาจจะแล่นไปยังพื้นที่สูงกว่า กลับขึ้นบกเพื่อมีชีวิตอยู่ได้!

เขาวางเป้ลง หันไปมองข้างหลัง

นอกจากไม้พายสองอันที่ทำจากไม้กระดานแล้ว ยังมีคันเบ็ดอีกอัน

เดี๋ยวนะ....คันเบ็ดนี่มาจากไหน?

ลู่ฟานไม่เคยตกปลา ดังนั้นเป็นไปไม่ได้ที่จะพกคันเบ็ดหนีตายมาด้วย

เขาอยากรู้อยากเห็น ยื่นมือไปจับคันเบ็ดที่สีคล้ำทั้งคัน

ทันใดนั้น เสียงอันนุ่มนวลก็ดังขึ้นในหัว

【คันเบ็ดระดับเทพได้ผูกพันกับเจ้าของแล้ว】

【ระดับคันเบ็ดปัจจุบัน: เลเวล 1】

【คำแนะนำการใช้งาน: การตกปลาสามารถได้สรรพสิ่ง เพื่อการพัฒนาตนเอง หลังการตกปลาสำเร็จครั้งแรก จะปลดล็อกข้อมูลโดยละเอียด】

【สิ่งที่สามารถตกได้ในขณะนี้: เสบียงเพื่อการเอาชีวิตรอดระดับต่ำ, แบบแปลนระดับต่ำ, ของจิปาถะระดับต่ำ, ไอเทมลับ】

ตกได้สรรพสิ่ง?

หัวใจของลู่ฟานสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เข้าใจถึงความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัดที่แฝงอยู่ในนั้นทันที

ในโลกวันสิ้นโลกแห่งท้องทะเลอันกว้างใหญ่แบบนี้ การมีคันเบ็ดที่ตกได้สรรพสิ่งหมายความว่าอะไร?

ไม่ต้องกังวลเรื่องทรัพยากรอีกต่อไป ไม่ต้องกังวลเรื่องการเอาชีวิตรอดอีกต่อไป!

อารยธรรมสุดท้ายของมนุษยชาติจะตกอยู่ในกำมือของเขาอย่างสิ้นเชิง!

คิดถึงตรงนี้ ลู่ฟานตื่นเต้น เหวี่ยงคันเบ็ดในมือ ลองตกปลาเป็นครั้งแรก

เวลาผ่านไปทีละวินาที

ลู่ฟานเริ่มรู้สึกแปลก ๆ

ตกมาเกือบชั่วโมงแล้ว ทำไมไม่มีวี่แววอะไรเลย?

หรือว่าเพราะไม่มีเหยื่อ หรือไม่ได้โปรยเหยื่อล่อ?

เขาไม่เคยเป็นคนตกปลามาก่อน ในใจจึงเต็มไปด้วยความสงสัย

ในตอนที่กำลังจะดึงคันเบ็ดเก็บเส้น ทุ่นลอยที่อยู่ไกล ๆ ก็ส่องแสงสีขาวจาง ๆ ปลายคันเบ็ดถูกแรงมหาศาลดึงลงอย่างแรง

ติดเบ็ดแล้ว!?

ลู่ฟานสะดุ้ง เกร็งกล้ามเนื้อทันที หมุนรอกเก็บเส้นอย่างบ้าคลั่ง

สิ่งนั้นมีแรงมหาศาล ดึงสายเบ็ดแกว่งไปมาซ้ายขวา เกือบจะลากลู่ฟานลงน้ำ

"ไอ้พวกแก! ดูสิว่าพวกแกเป็นปลาอะไรจะได้ขนาดไหน!?"

ประคองกันอยู่พักหนึ่ง ลู่ฟานกัดฟันแน่น ค่อย ๆ จับทิศทางของสิ่งนั้นได้ แล้วใช้แรงงัดคันเบ็ดขึ้น

ผัวะ!

เงาสีแดงพุ่งออกจากผิวทะเล กระเซ็นน้ำเป็นละออง แล้วบินมาที่หน้าของลู่ฟาน พร้อมกับแผงหน้าจอแสง

【ตกปลาสำเร็จ! ได้รับ——เผยเถียว×1】

【ประเภท: เสบียงเพื่อการเอาชีวิตรอดระดับต่ำ】

【ระดับความหายาก: ระดับชีวิตประจำวัน】

【ได้รับค่าความชำนาญ 1 แต้ม】

【คำแนะนำ: เผยเถียวห่อหนึ่งที่ไม่หรูหรา รสชาติวัยเด็ก อร่อยไม่แพง! ฟินจนไม่อยากลืม!】

ลู่ฟานถือสายเบ็ด มุมตากระตุก

นี่มันออกแรงกันใหญ่โต เพื่อที่จะตกได้แค่เผยเถียวห่อเล็ก ๆ เนี่ยนะ?

แต่พูดอีกแง่หนึ่ง ในทะเลกว้างใหญ่ขนาดนี้ ตกได้เผยเถียวสักห่อ ก็พิสูจน์ความเจ๋งของคันเบ็ดระดับเทพได้ดี

ตอนนี้ตกได้เผยเถียว ต่อไปไม่รู้ว่าจะตกได้สมบัติล้ำค่าอะไรอีก

สมคำที่ว่าคนตกปลา ตกได้สารพัด ยกเว้นปลา!

【ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของที่ทำการตกปลาครั้งแรกสำเร็จ ปลดล็อกข้อมูลการอัปเกรดโดยละเอียดแล้ว】

【เจ้าของปัจจุบัน: ลู่ฟาน】

【จำนวนครั้งที่ตกปลา: 1 ครั้ง】

【ค่าความชำนาญ: 1 แต้ม (ยิ่งค่าความชำนาญสูง โอกาสติดเบ็ดยิ่งสูง โอกาสหลุดเบ็ดยิ่งน้อย)】

【ค่าจิตใจ: 0 แต้ม (ยิ่งค่าจิตใจสูง โอกาสได้ของระดับหายากยิ่งสูง)】

【ค่าพลังงาน: 90/100 (การตกปลาแต่ละครั้งจะใช้ค่าพลังงาน หากพลังงานหมดจะหมดสติ ค่าพลังงานปัจจุบันไม่สามารถฟื้นฟูตามธรรมชาติ จะรีเซ็ตทุกวันตอนเที่ยงคืน)】

【คำแนะนำ: คันเบ็ดปัจจุบันมีระดับ 1 เมื่อ升至เลเวล 2 จะปลดล็อกความสามารถพิเศษหนึ่งอย่าง และเพิ่มขีดจำกัดค่าพลังงานสูงสุด อีกทั้งสามารถฟื้นฟูค่าพลังงานได้ด้วยการกินอาหารและพักผ่อน รวมถึงเปิดเนื้อหาการตกปลาที่มีคุณภาพสูงขึ้น】

【เงื่อนไขการอัปเกรด: ตกปลาให้ครบ 100 ครั้ง ค่าความชำนาญถึง 200 แต้ม ค่าจิตใจถึง 30 แต้ม】

ลู่ฟานจ้องมองข้อมูลบนแผงแล้วคิดทบทวน

ค่าความชำนาญกับค่าจิตใจยังพอว่า แต่ค่าพลังงานนี่สิที่ค่อนข้างจะแย่

ตามการคำนวณของแผง พึ่งตกไปครั้งเดียวก็ใช้พลังงานไป 10 แต้ม

ค่าพลังงาน 100 แต้มของเขา แต่ละวันตกได้มากสุดแค่สิบครั้ง

ยังตกไม่เต็มอัตราด้วยซ้ำ ต้องเหลือไว้หนึ่งครั้งเพื่อพักผ่อน ไม่งั้นถ้าสลบไป ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

อีกทั้งด้วยความเร็วในการตกปลาแบบนี้ กว่าจะอัปเกรดได้ ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบสองวัน และในแต่ละวันต้องไม่ต่ำกว่าเก้าชั่วโมง

แต่ลู่ฟานรู้ดีในใจ เขาไม่มีเวลามากพอที่จะพัฒนาตัวเอง

เพราะในอีกเจ็ดวัน สิ่งมีชีวิตในทะเลจะเกิดการกลายพันธุ์ครั้งแรก

พวกมันจะเต็มไปด้วยความก้าวร้าว และมีความฉลาดในระดับหนึ่ง

ถ้าไม่เสียเวลาหาเรือประมงลำเล็กนั้นให้เจอ เกรงว่ายังไม่ทันได้อัปเกรด เขาก็คงได้จมทะเลพร้อมคันเบ็ดนี้แล้ว

ตอนนี้ต้องรีบคว้าทุกวินาที!

คิดถึงตรงนี้ ลู่ฟานรีบเหวี่ยงคันเบ็ด ทำการตกปลาเป็นครั้งที่สอง

หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมา

ทุ่นลอยที่อยู่ไกล ๆ ส่องแสงสีทองอ่อน ๆ วูบหนึ่ง

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป