เอาชีวิตรอดในป่า โชคของผมดีเกินไปนิดหน่อย

ตอนที่ 32 ทุกฝ่ายเตรียมพร้อม! ฝนหนักกำลังจะมา!

6 นาที· 1.4K คำ

ตอนที่เย่หานกำลังยุ่งวุ่นวาย ผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ก็มีหลายคนที่กำลังยุ่งไม่แพ้กัน

อย่างเช่นทีมของเหลียนเฟิง

ในฐานะหนึ่งในสองทีมที่ได้รับความนิยมสูงสุดของประเทศเสินโจว ความคืบหน้าของเหลียนเฟิงก็ไม่เคยช้าอยู่ตลอด

ปริมาณเสบียงอาหารของเขาในตอนนี้ หากเทียบกับเย่หานแล้ว ก็ถือว่าสูสีกันได้!

วัวหนึ่งตัว!

ลี่กวงเพื่อนร่วมทีมจัดการวัวตัวนั้นเรียบร้อยแล้ว พวกเขามีเนื้อวัวจำนวนมากให้กิน

ตอนนี้เหลียนเฟิงกำลังกวัดแกว่งพลั่วช่าง ตัดต้นไม้อย่างบ้าคลั่ง!

แน่นอนว่า ต้นไม้ใหญ่ที่หนาเกินไป อย่างพวกที่ลำต้นขนาดสองคนโอบกอดนั้น ไม่ต้องไปคิดให้เสียเวลา

พลั่วช่างมีความคม เหลียนเฟิงก็มีแรงเยอะ

แต่จะให้โค่นต้นไม้ที่ลำต้นขนาดสองคนโอบได้จริง ๆ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปได้นัก

พลั่วช่างไม่ใช่ขวานหรือเลื่อยที่ใช้เฉพาะทางสักหน่อย

ต่อให้ตัดได้จริง ปัญหาการนำไปใช้ต่อทีหลังก็เป็นเรื่องปวดหัวไม่น้อย!

ดังนั้นที่เหลียนเฟิงเลือก จึงเป็นพวกไม้ขนาดเท่าแขน

แบบนี้ตัดได้เร็วกว่า และเหมาะกับการนำมาสร้างบ้านด้วย

ส่วนลี่กวงเพื่อนร่วมทีม ก็ไม่ได้อยู่นิ่ง ๆ

ไม้ที่เหลียนเฟิงตัดได้ เขาเป็นคนจัดการ

เล็มกิ่งก้านออก เก็บไว้เป็นฟืนได้ ส่วนที่เหมาะ ๆ ก็ทำเป็นหนังสติ๊ก หรือแม้แต่ธนูและลูกธนูได้ด้วย

คืนนี้ทั้งคู่ก็ไม่ได้คิดจะนอนเหมือนกัน

ในป่าลึก พวกเขาจุดกองไฟขึ้นมาหลายกอง ส่องสว่างกลางรัตติกาล

หลังจากเตรียมวัตถุดิบได้พอก็พอดี เหลียนเฟิงนั่งลงเคี้ยวเนื้อวัวรมควันคำโต ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป