ตอนที่เย่หานกำลังยุ่งวุ่นวาย ผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ก็มีหลายคนที่กำลังยุ่งไม่แพ้กัน
อย่างเช่นทีมของเหลียนเฟิง
ในฐานะหนึ่งในสองทีมที่ได้รับความนิยมสูงสุดของประเทศเสินโจว ความคืบหน้าของเหลียนเฟิงก็ไม่เคยช้าอยู่ตลอด
ปริมาณเสบียงอาหารของเขาในตอนนี้ หากเทียบกับเย่หานแล้ว ก็ถือว่าสูสีกันได้!
วัวหนึ่งตัว!
ลี่กวงเพื่อนร่วมทีมจัดการวัวตัวนั้นเรียบร้อยแล้ว พวกเขามีเนื้อวัวจำนวนมากให้กิน
ตอนนี้เหลียนเฟิงกำลังกวัดแกว่งพลั่วช่าง ตัดต้นไม้อย่างบ้าคลั่ง!
แน่นอนว่า ต้นไม้ใหญ่ที่หนาเกินไป อย่างพวกที่ลำต้นขนาดสองคนโอบกอดนั้น ไม่ต้องไปคิดให้เสียเวลา
พลั่วช่างมีความคม เหลียนเฟิงก็มีแรงเยอะ
แต่จะให้โค่นต้นไม้ที่ลำต้นขนาดสองคนโอบได้จริง ๆ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปได้นัก
พลั่วช่างไม่ใช่ขวานหรือเลื่อยที่ใช้เฉพาะทางสักหน่อย
ต่อให้ตัดได้จริง ปัญหาการนำไปใช้ต่อทีหลังก็เป็นเรื่องปวดหัวไม่น้อย!
ดังนั้นที่เหลียนเฟิงเลือก จึงเป็นพวกไม้ขนาดเท่าแขน
แบบนี้ตัดได้เร็วกว่า และเหมาะกับการนำมาสร้างบ้านด้วย
ส่วนลี่กวงเพื่อนร่วมทีม ก็ไม่ได้อยู่นิ่ง ๆ
ไม้ที่เหลียนเฟิงตัดได้ เขาเป็นคนจัดการ
เล็มกิ่งก้านออก เก็บไว้เป็นฟืนได้ ส่วนที่เหมาะ ๆ ก็ทำเป็นหนังสติ๊ก หรือแม้แต่ธนูและลูกธนูได้ด้วย
คืนนี้ทั้งคู่ก็ไม่ได้คิดจะนอนเหมือนกัน
ในป่าลึก พวกเขาจุดกองไฟขึ้นมาหลายกอง ส่องสว่างกลางรัตติกาล
หลังจากเตรียมวัตถุดิบได้พอก็พอดี เหลียนเฟิงนั่งลงเคี้ยวเนื้อวัวรมควันคำโต ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อ
