ตอนนี้ซูเสี่ยวชีเชื่อมั่นในตัวเย่หานแบบสุดขั้วไปแล้ว
เมื่อก่อนเธอเป็นคนปรนนิบัติดูแลความเป็นอยู่ของเย่หาน ส่วนเย่หานใช้ชีวิตแบบชี้ปากว่าตรงไหนก็กินตรงนั้น
แต่ตั้งแต่มาอยู่บนเกาะร้างแห่งนี้ เย่หานก็โชว์ความสามารถสารพัด ไม่ว่าจะเป็นความสามารถในการลงมือทำที่แข็งแกร่ง หรือประสบการณ์อันล้นหลาม
ทำให้ซูเสี่ยวชีถึงกับทึ่งไปตาม ๆ กัน
เธอรู้สึกว่า ไม่มีอะไรที่บอสทำไม่ได้!
พอได้ยินแบบนั้น เย่หานก็พยักหน้าและยิ้มออกมาอย่างที่คิด
"ฉันมีวิธีแน่นอน ดูให้ดีแล้วก็เรียนรู้เอาไว้นะ"
ว่าแล้วเย่หานก็เลือกท่อนไม้ไผ่ที่เพิ่งตัดมาได้ท่อนหนึ่ง ใช้พลั่วช่างเลื่อยตัดเป็นกระบอกไม้ไผ่ท่อนหนึ่ง
จะเอาไปทำอะไรนะ?
ซูเสี่ยวชีคิดไม่ออก
ในห้องถ่ายทอดสด หลิวเผียวกับเสี่ยวถวนจื่อก็ดูไม่ออกเหมือนกัน
แต่ในห้องถ่ายทอดสดอย่างเป็นทางการ ผู้เชี่ยวชาญการเอาชีวิตรอดในป่าสองคนอย่างป๋อเย่และเต๋อเย่กลับดูออก
"เย่หานคนนี้จากประเทศเสินโจว เก่งไม่เบานะ!"
"ชัดเจนว่าเขาจะใช้วิธีรมควันไล่หนูไผ่ออกมาจากรู!"
ป๋อเย่มองความคิดของเย่หานออกในพริบตา
การจัดการกับเหยื่อที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของถ้ำ วิธีนี้ใช้ได้ผลมากทีเดียว
ไม่เพียงแต่ใช้จัดการกับหนูไผ่ได้เท่านั้น ยังใช้กับกระต่ายและสัตว์จำพวกแบดเจอร์บางชนิดที่อาศัยอยู่ในโพรงใต้ดินได้อีกด้วย ใช้วิธีรมควันไล่ออกมาได้
เต๋อเย่ก็พยักหน้า เขาลูบคางตัวเองด้วยความสงสัย