มหัศจรรย์!
ความรู้สึกเดียวในใจของซูเสี่ยวชีก็คือมหัศจรรย์!
ไม้ไผ่ธรรมดา ๆ ชิ้นหนึ่ง ในมือของเย่หาน กลับมีพลังที่เปลี่ยนสิ่งไร้ค่าที่สุดให้กลายเป็นสิ่งมหัศจรรย์ได้
เมื่อเห็นว่าไม้ไผ่ชิ้นนี้เริ่มมีรูปทรงของธนูแล้ว ซูเสี่ยวชีก็ตาเป็นประกาย อยากลองทำบ้าง
"บอส ๆ หนูอยากลองด้วย!"
ซูเสี่ยวชีมองเย่หานด้วยความคาดหวัง
"ลองดูสิ"
"อันที่ทำอยู่ตอนนี้เป็นของฉัน อีกอันเป็นของเธอ"
"ทำตามแบบฉันก็พอ"
เย่หานวางงานในมือ แล้วมองไปที่ซูเสี่ยวชี
ซูเสี่ยวชีพยักหน้าหนักแน่น แล้วเริ่มพันเชือกเถาวัลย์เข้ากับไม้ไผ่ทันที
"ออกแรงหน่อย"
"ใช่ ยิ่งแน่นยิ่งดี"
เย่หานมองดูการเคลื่อนไหวของซูเสี่ยวชี พร้อมแนะอยู่ข้าง ๆ
ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดเริ่มคอมเมนต์กันอีกระลอกหนึ่ง
"เฮ้ย! นี่มันคำพูดอะไรกันเนี่ย?"
"ถ้าไม่บอกฉันก็ไม่ทันสังเกต เย่หานพูดว่ายิ่งแน่นยิ่งดี!"
"เตือนโดนแบน! อินเทอร์เน็ตไม่ใช่พื้นที่นอกกฎหมาย!"
"อย่าเลย ล้อรถมันทับหน้าฉันแล้ว"
"พูดจริง ๆ เย่หานดูรู้เรื่องมาก เห็นได้ชัดว่ามีประสบการณ์สูง!"
"หืม? ถ้าพูดแบบนี้ฉันไม่หลับแล้ว รู้เรื่องด้านไหน มีประสบการณ์ด้านไหน?"
"เขาพูดถึงการทำธนูชัด ๆ พวกคุณพอเถอะ!"
เมื่อเห็นคอมเมนต์สนุก ๆ เหล่านี้ เสี่ยวเผียวก็หัวเราะเสียงดังเหมือนหมูร้อง
"เห็นได้ชัดว่าความคิดสร้างสรรค์ของชาวเน็ตนั้นสุดยอดมาก!"
"จากประโยคเดียว คิดไปได้ตั้งมากมาย ดีมาก ผม personally สนับสนุนพฤติกรรมแบบนี้!"
"เสี่ยวถวนจื่อ เธอคิดยังไง?"