เอาชีวิตรอดในป่า โชคของผมดีเกินไปนิดหน่อย

ตอนที่ 18 ถ้วยน้ำไม้ไผ่! กลุ่มเหลียนเฟิงพบมูลวัว!

7 นาที· 1.5K คำ

เมื่อมองไปที่หนึ่งร้อยทีมจากทั่วทุกประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน จนถึงตอนนี้ ยังไม่มีใครได้กินอาหารดีๆ แบบนี้เลยแม้แต่ทีมเดียว

ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ บางคนยังคงกินผลไม้ ต้มผักป่า ดื่มน้ำเพื่อประทังชีวิต

บางคนกินแมลง หนู กบตัวใหญ่ๆ อย่างพวกนั้น

ที่ดูดีขึ้นมาหน่อยก็คืองู นก ไข่นก อะไรประมาณนั้น

สิ่งเหล่านี้ยังเทียบไม่ได้เลยกับกระต่ายย่างที่เย่หานกินเมื่อวาน

อีกอย่าง พวกเขาไม่มีฝีมือการทำอาหารแบบซูเสี่ยวชี!

ถ้าให้พวกเขารู้ว่าเย่หานกับซูเสี่ยวชีกินดีขนาดนี้ คงมีคนจำนวนไม่น้อยที่ใจสลายไปเลย

อย่างเช่นจูฉวนฉี วันนี้ก็ได้แค่กินไข่นกกับผลไม้

เขาจินตนาการไม่ออกด้วยซ้ำว่า ฝั่งเย่หานกินกันวันละสามมื้อ!

ตอนนี้ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ โดยทั่วไปแล้วไม่สามารถกินวันละสามมื้อได้

ได้กินสองมื้อที่มีเนื้อติดมาด้วย ก็ถือว่าอยู่กันได้ดีมากแล้ว

แม้คนเหล่านี้จะเป็นผู้มีความสามารถพิเศษ แต่การจะล่าเหยื่อให้ได้อาหารเพียงพอในป่าดงดิบที่เต็มไปด้วยอันตราย ก็ยังไม่ใช่เรื่องง่ายๆ

แต่เย่หานเหมือนกับเปิดโหมดโกง............

เพราะผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ก็สำรวจพื้นที่รอบๆ ตัวเองเหมือนกัน แต่ไม่มีใครมีโชคดีแบบเย่หาน ที่ได้เจอป่าไผ่ขนาดใหญ่ตรงๆ แบบนี้!

ตอนนี้ ที่พักของทุกคนยังไม่ค่อยดีนัก โดยพื้นฐานก็เป็นกระท่อมง่ายๆ อะไรประมาณนั้น

อยู่ชั่วคราวก็พอไหว แต่ในระยะยาวแล้วไม่ได้แน่นอน

เมื่อคืนยังมีผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งถูกแมลงกัด เพราะมีแมลงเล็ดลอดเข้าไปในกระท่อม

ถ้านี่เป็นงูพิษล่ะก็ บางทีอีกไม่กี่วันก็ได้เลี้ยงทั้งหมู่บ้านแล้วล่ะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป