ชัดเจนว่าการกระทำของเย่หานได้ให้คำตอบอยู่แล้ว
ตอนนี้ผู้ชมจำนวนมากก็ดูออกแล้ว
เย่หานกำลังจัดการกับไม้ไผ่เหล่านี้ ทำเป็นตอกไม้ไผ่
ตอกไม้ไผ่ ก็คือไม้ไผ่ที่ถูกเหลาเป็นเส้น ๆ
ประโยชน์ใช้งานนั้นกว้างขวางมาก
เช่น สานเป็นตะกร้าไม้ไผ่ กระบุงไม้ไผ่อะไรพวกนี้ ก็ไม่มีปัญหา
สิ่งที่เย่หานอยากทำตอนนี้คือเสื่อไม้ไผ่ผืนหนึ่ง
นอนบนพื้นตรง ๆ มันจะรู้สึกแข็งกระด้างไปหน่อย ถ้ามีเสื่อไม้ไผ่สักผืน ก็จะสบายขึ้นเยอะ
เย่หานทำให้ไม้ไผ่กลายเป็นเส้นตอกไม้ไผ่ทีละเส้น ๆ วางไว้ข้าง ๆ เตรียมใช้
ท่าทางลื่นไหลราวกับสายน้ำ ไพเราะราวกับงานศิลป์
“บ้านไม้ไผ่สร้างเสร็จแล้ว ตอนนี้เย่หานกำลังจะใช้ไม้ไผ่ทำเครื่องมือต่าง ๆ แล้ว!”
“ในป่าไผ่นั้นยังเหลือไม้ไผ่อีกไม่น้อย ทำของได้เยอะแยะ!”
ในห้องถ่ายทอดสด เสี่ยวเผียวพูดพร้อมกับใต้ตาคล้ำ
เมื่อคืนนอนดึก วันนี้ยังต้องตื่นแต่เช้ามาทำหน้าที่ผู้บรรยายอีก
เสี่ยวถวนจื่อนั่งอยู่ข้าง ๆ เขา ทั้งตัวดูเหมือนไม่มีเรี่ยวแรง
ง่วงจังเลย!
“เย่หานเขาไม่ง่วงเหรอ?”
“หรือว่านี่คือเคล็ดลับของการเป็นเจ้านาย?”
เสี่ยวถวนจื่อพูดอย่างไม่มีแรง
“ฮ่า ๆ ๆ แล้วทำไมเธอไม่พูดถึงเหลียนเฟิงล่ะ?”
“ตอนฉันตื่นนอนฉันแอบดูแวบหนึ่ง ตอนนั้นเหลียนเฟิงไม่เห็นนอนเลยแม้แต่น้อย ทำงานทั้งคืน!”
เสี่ยวเผียวพูด
เสี่ยวถวนจื่อรีบส่ายมือไปมา
“เหลียนเฟิงน่ะเป็นคนโหดจริง ๆ!”
“ได้ยินว่าเขาเคยเพื่อปฏิบัติภารกิจ นอนซุ่มอยู่ในบ่อโคลนสองวันสองคืนโดยไม่หลับไม่ตาเลย”
เสี่ยวถวนจื่อรู้สึกเคารพคนแบบเหลียนเฟิงมาก