เอาชีวิตรอดในป่า โชคของผมดีเกินไปนิดหน่อย

ตอนที่ 42 คาร์โบไฮเดรต! มันป่าป่า!

6 นาที· 1.5K คำ

ต้องยอมรับว่า จางฮ่าวหรานโคตรจะเก่งจริงๆ

ตอนที่แยกทางกับจูฉวนฉี เขาไม่ได้ถืออะไรมือเปล่าๆ

ไม่มีเครื่องมืออะไรเลย แม้แต่ที่พักพิงก็ไม่มี

แต่เขากลับทนยัดตัวอยู่ในซอกหินได้

พายุฝนลูกใหญ่พัดผ่านมา เขากลับนิ่งไม่ไหวติง!

ราวกับกลายเป็นหินไปแล้ว ปล่อยให้ลมพัดฝนสาด

ตอนนี้จางฮ่าวหรานถอดเสื้อกางเกงด้านนอกออกหมดแล้ว เผยให้เห็นกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ

ใส่แต่กางเกงในตัวเดียว กำลังเดินฝ่าเข้าไปในพุ่มไม้

เริ่มจากเก็บผลไม้แถวนั้นมาเช็ดๆ แล้วกินเข้าไปก่อน จากนั้นก็ตั้งใจเก็บซากสัตว์

เขาโตมากับฝูงหมาป่า ย่อมรู้ดีว่าหลังจากสภาพอากาศสุดขั้วแบบนี้จะเกิดอะไรขึ้น

ถ้าโชคดี ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารอีกต่อไป

จางฮ่าวหรานค้นหาไปเรื่อยๆ ก็เจอสัตว์ที่ตายแล้วบ้าง

แต่ไม่เจอสัตว์ใหญ่ๆ หรอกนะ มีแต่สัตว์ตัวเล็กๆ แต่ก็กินได้

“ให้ตายสิ ทำไมจูฉวนฉีถึงได้เจอแมวป่าลิงซ์วะ ฟลุคนักหรือไงเนี่ย ยังจะโชคดีกว่าเย่หานกับซูเสี่ยวชีอีกเหรอ?”

“นี่มันโชคขั้นเทพชัดๆ!”

“โคตรน่าหงุดหงิด ทำไมเขายังไม่ถูกคัดออกอีกนะ เห็นหน้าแล้วรำคาญ!”

“ฉันก็เหมือนกัน เมื่อก่อนฉันยังเป็นแฟนคลับเขาเลย คิดแล้วขยะแขยง คลิปพวกนั้นของเขาเดาได้เลยว่าปลอมแน่ๆ!”

“เกลียดเขาแต่ก็ต้องแอบมาดูความคืบหน้าเขาแทบทุกวัน ให้ตายเถอะ!”

ภายในห้องถ่ายทอดสดของจูฉวนฉี เต็มไปด้วยเสียงด่า

ชื่อเสียงของเขาพังยับเยินไปแล้ว

ดูจากสิ่งที่เขาทำมาตลอด เขาไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย ไม่มีความสามารถอะไร

นิสัยก็ไม่ค่อยจะดี

ตอนนี้บัญชีโซเชียลมีเดียของเขาถูกแบนแล้ว ด้วยข้อหาเกี่ยวข้องกับเนื้อหาปลอมแปลง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป