ห้องถ่ายทอดสดของจูฉวนฉี มีผู้ชมคอยจับตาดูอยู่ตลอด
เพียงเพื่อจะดูว่าจูฉวนฉีจะทนไม่ไหวเมื่อไหร่
ตอนนี้ ผู้ชมบางคนเริ่มสังเกตเห็นว่า จูฉวนฉีมาถึงจุดอับจนแล้ว
ทั้งคนดูเหมือนจะบ้าไปแล้ว!
ผมของเขายุ่งเหยิงจนเป็นสังกะตัง ร่างกายสกปรกไปหมด ใบหน้ายิ้มอย่างประหลาด
ในเวลานี้ จูฉวนฉีกำลังถือพลั่วช่าง โบกสะบัดอย่างบ้าคลั่งในถ้ำ
เนื้อแมวป่าลิงซ์ของเขาถูกกินหมดแล้ว เหลือเพียงหัวแมวป่าตัวหนึ่งวางอยู่บนพื้นถ้ำ
จูฉวนฉีใช้พลั่วช่างทุบหัวแมวป่าตัวนั้น
"ฮ่าๆ!"
"ปีศาจร้าย หนีไปไหน รับไม้เท้าของซุนอู๋คงไปซะ!"
จูฉวนฉีทำท่าทางเหมือนหมอผีกำลังรำผี ประกอบกับถ้ำอันมืดมิด ทำให้บรรยากาศโดยรวมดูน่าขนลุกเป็นอย่างมาก
ผู้ชมบางคนที่ขวัญอ่อนถึงกับไม่กล้าดูต่อไป
"จบกัน กลายเป็นบ้าไปแล้ว"
"นี่ไม่ใช่คนบ้าที่ปากหมู่บ้านเราหรอกเหรอ?"
"จะเรียกว่าคนบ้าได้ยังไง เรียกผู้รักษาหมู่บ้านสิ ทุกหมู่บ้านต้องมีผู้รักษาหมู่บ้านแบบนี้สักคน ฉันคิดมาตลอดว่าหมู่บ้านเราไม่มี จนกระทั่งต่อมาฉันถึงได้เข้าใจ ที่แท้ฉันเองก็เป็นผู้รักษาหมู่บ้านของหมู่บ้านเรา"
"แกยังดูถ่ายทอดสดแล้วส่งข้อความวิ่งได้อีกนะ อย่าล้อเล่นสิ"
"จูฉวนฉีเป็นแบบนี้แล้ว ยังไม่รับเขากลับมาอีกเหรอ?"
"ทุกคน ช่วงนี้ฉันรู้สึกสับสนมาก ตำนานในวงการเอาชีวิตรอดในป่าของประเทศเสินโจวเรา วันนี้กำลังจะล่มสลายลงอย่างสิ้นเชิงแล้ว"
"ถึงฉันจะไม่ชอบจูฉวนฉี แต่พอเห็นฉากนี้ ก็อดถอนหายใจไม่ได้จริงๆ!"
..........
ผู้ชมวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา ข้อความวิ่งถาโถมเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย