“นายทำต่อไปเถอะ ฉันยังมีธุระ” หลี่เหวยอันเปิดใช้เนตรหยั่งรู้ด้วยตัวเอง กวาดตามองรอบด้าน ไม่พบสิ่งผิดปกติ จึงกล่าวลาบ็อบ
ส่วนโรเจอร์เจ้าของโรงฟอกหนังที่หมดสติอยู่ ก็ถูกหลี่เหวยอันพาตัวไปด้วย
“เรากลับไปนอนกันเหรอ” มิลเลอร์มองหลี่เหวยอัน
หลี่เหวยอันส่ายหน้า “ส่งโรเจอร์กลับโบสถ์ก่อน แล้วเราค่อยไปตลาดมืดกัน”
เขามีธุรกิจอย่างหนึ่งที่ต้องคุยกับนักสะสมในตลาดมืดให้เรียบร้อย
ครั้งก่อนตอนไปตลาดมืดกับตาแก่ดัตช์ หลี่เหวยอันก็สังเกตเห็นแล้วว่าไอ้หมอที่เรียกว่านักสะสมนั่นเป็นสาวกของเทพีแห่งพงไพร
ตอนกลับมาถึงเซนต์เดนนิส คาเมรอนก็เคยเตือนเขาให้ระวังนักสะสมเหมือนกัน
มั่นใจได้เลยว่าเรื่องที่สุสานโบสถ์ต้องเป็นฝีมือของฝ่ายนั้นที่แอบก่อเรื่องอยู่เบื้องหลัง
หลี่เหวยอันพาโรเจอร์กลับโบสถ์ แล้วฝากไว้กับฟิโอน่า
“หาห้องให้เขาสักห้อง ให้เขานอนหลับสักตื่นก็พอ อย่าลืมเก็บค่าห้องจากเขาด้วย”
“อีกอย่าง เรื่องเยว่ซีฝากพวกเธอสองคนด้วย ฉันต้องออกไปข้างนอกสักหน่อย” ความตื่นเต้นของการเป็นพ่อมือใหม่ของหลี่เหวยอันผ่านพ้นไปแล้ว และเขาเริ่มรู้สึกไม่ชินขึ้นมา
ทั้งที่หลี่เยว่ซีไม่จำเป็นต้องให้ใครดูแลเลยแท้ ๆ เขาก็ยังอดวอกแวกไม่ได้
“ได้ ปล่อยเป็นหน้าที่พวกเราเถอะ”
พอทิ้งหลี่เยว่ซีไว้ที่โบสถ์ หลี่เหวยอันก็รู้สึกเบาตัวขึ้นทันที
“หึ! พ่อเฮงซวย!” มิลเลอร์ทำสีหน้าดูถูกเต็มที่
หลี่เหวยอันคว้ามิลเลอร์ไว้ บิดหัวมันหมุนไปเจ็ดร้อยยี่สิบองศา แล้วจึงวางมิลเลอร์ที่มึนหัวตาลายกลับขึ้นบ่า