“บ้าเอ๊ย! ฉันถูกเทพีแห่งพงไพรทำเครื่องหมายแล้ว” เสียงอุทานของหลี่เหวยอันกับมิลเลอร์ดังขึ้นพร้อมกัน
หลังพูดจบ ทั้งคู่ก็สบตากัน ต่างมองอีกฝ่ายอย่างงุนงง
“ไฟวิญญาณคืออะไร?” หลี่เหวยอันชิงถามก่อนที่มิลเลอร์จะเอ่ยปาก
“ไฟวิญญาณก็คือไฟวิญญาณ มีเพียงผู้ที่จุดไฟวิญญาณได้สำเร็จเท่านั้น จึงจะข้ามผ่านประตูจากขั้นทองคำขั้นสามไปสู่ขั้นสี่ได้ ไม่อย่างนั้นก็จะติดอยู่ที่ขั้นทองคำขั้นสามไปตลอด” มิลเลอร์อธิบายสั้น ๆ
หลี่เหวยอันพยักหน้า แสดงว่ารับรู้แล้ว
“เมื่อกี้นายบอกว่าถูกเทพีแห่งพงไพรทำเครื่องหมายไว้ เกิดอะไรขึ้น?” มิลเลอร์หันไปมองหลี่เหวยอัน
“ก็ถูกเทพีแห่งพงไพรทำเครื่องหมายจริง ๆ ผลึกศรัทธาที่ใช้เลี้ยงเมล็ดพันธุ์แห่งมอร์กอสมีเครื่องหมายพิเศษติดอยู่ แล้วฉันก็ดูดซับมันเข้าไปพร้อมกัน” หลี่เหวยอันหลับตาตรวจสอบทุกซอกมุมในร่างกาย แต่กลับไม่พบความผิดปกติใด ๆ
ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งจนน่ากลัว เส้นเลือดทุกเส้น กล้ามเนื้อทุกมัด กระดูกทุกชิ้น กระทั่งเซลล์ทุกเซลล์ในร่าง ล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมของเขาอย่างสมบูรณ์
หากก่อนหน้านี้หลี่เหวยอันสามารถใช้พลังของร่างอมตะนิรันดร์ได้ 100 ส่วน ตอนนี้เขาก็ใช้ได้อย่างน้อย 1,000 ส่วน พลังต่อสู้เพิ่มขึ้นกว่า 10 เท่า
ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังหาเครื่องหมายที่ระบบคำบอกไว้ไม่พบ
“ไปกันเถอะ! ที่นี่ไม่มีอะไรเหลือแล้ว” หลี่เหวยอันกำมือเบา ๆ เสียงอากาศปะทุเบา ๆ ดังขึ้น
โอเวน ฮันเตอร์มองมือของหลี่เหวยอันด้วยความตกตะลึง
โอเวนที่ก้าวกระโดดจากขั้นทองแดงขึ้นมาเป็นขั้นทองคำ รับรู้ถึงช่องว่างระหว่างตนกับหลี่เหวยอันได้อย่างชัดเจน