“ไอ้โจร ไอ้ขโมย! ส่งมรดกของแม่ฉันคืนมา” เกรตชะงักไปเพียงครู่เดียว ก่อนจะหันมาแผดเสียงใส่หลี่เหวยอัน
ความโกรธทำให้ใบหน้าหล่อเหลาของเกรตบิดเบี้ยวจนน่าเกลียด
“หมายถึงเส้นนี้หรือ?” หลี่เหวยอันล้วงหยิบมรดกของแม่เกรตออกมาจากอกเสื้อ แล้วแกว่งมันไปมาในมือ
สร้อยคอเงินเปล่งประกายงดงามใต้แสงตะเกียงน้ำมันก๊าด
แสงระยิบระยับเหล่านั้นส่องสว่างไปทั่วถ้ำ
“เอ๊ะ?” หลี่เหวยอันมองสร้อยในมือด้วยสีหน้าประหลาดใจ
ดูอย่างไรก็เป็นสร้อยคอเงินธรรมดา ทำไมพออยู่ใต้แสงตะเกียงน้ำมันก๊าดถึงเปล่งประกายพร่างพรายราวกับอัญมณีได้
“คืนมา ไอ้คนละโมบ” พอเกรตเห็นสร้อยคอในมือหลี่เหวยอัน ร่างของเขาก็กลายเป็นเงาดำ พุ่งเข้าใส่หลี่เหวยอันทันที
หลี่เหวยอันรู้สึกเพียงว่าตาพร่าไปวูบหนึ่ง เกรตก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว
จากนั้นก็มีแรงกระชากมหาศาลส่งผ่านมาถึงมือ
“คิดจะแย่งของของฉันเหรอ? ปู่แกอนุญาตแล้วหรือไง?” หลี่เหวยอันออกแรงกระชากสร้อยกลับมา พร้อมฟาดตะเกียงน้ำมันก๊าดในมือใส่หัวเกรต
ตะเกียงแตกดังเพล้ง ก่อนเสียงระเบิดจะดังสนั่น เกรตก็ถูกไฟลุกท่วมร่าง
หลี่เหวยอันออกแรงถีบพื้น กระโจนถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว ระหว่างนั้นก็ล้วงปืนลูกซองทองคำออกมายิงใส่เกรตเจ็ดนัดติด ทุกนัดเล็งตรงไปที่หัวใจ
“อ๊าก เจ็บชะมัด!”
“ฉันจะฆ่าแก ไอ้คนหน้าด้าน!”
เปลวไฟจากน้ำมันก๊าดที่ลุกโหมช่วยส่องถ้ำให้สว่างจ้าทั่วทั้งบริเวณ
เหล่าผู้รอดชีวิตที่หลบซ่อนอยู่ตามมุมต่าง ๆ พากันร้องโอดโอย พลางยกมือปิดตาแล้วก้มหน้าลง