“เล่ามาสิ คฤหาสน์โอ๊กนี่มันเรื่องอะไรกันแน่?” หลี่เหวยอันหมดอารมณ์จะหาสถานที่สอบสวนแล้ว
เขาเพียงไล่ฟิโอน่า โซเฟีย และเบลล์ออกจากสุสานไป
หลังทั้งสามคนจากไป หลี่เหวยอันจึงเริ่มสอบสวน
ผู้พิทักษ์กลายพันธุ์ถูกทรมานจนทนไม่ไหวแล้ว พอหลี่เหวยอันเอ่ยปาก พวกมันก็สารภาพทันที แถมยังเล่าจนหมดเปลือก
“พวกเราเป็นสมาชิกระดับล่างของภราดรภาพต้นโอ๊กศักดิ์สิทธิ์ มีหน้าที่เฝ้าคฤหาสน์โอ๊ก”
“พวกเรามาจากตระกูลต่าง ๆ และมาที่นี่เพื่อรับการดัดแปลงจากลูกโอ๊กเหล็กดำ”
“เคยเจอทิกซ์ คอร์นวอลล์ไหม? ในคฤหาสน์โอ๊กมีผู้พิทักษ์ระดับเหล็กดำกี่คน ระดับทองแดงกี่คน แล้วมียอดฝีมือขั้นเงินหรือขั้นทองบ้างหรือเปล่า?” หลี่เหวยอันยิงคำถามเป็นชุด
ผู้พิทักษ์กลายพันธุ์ทั้งสองทำหน้างุนงง
“คุณผู้ชาย? พวกเราไม่เคยได้ยินเรื่องขั้นเหล็กดำ ทองแดง เงิน หรือทองที่คุณพูดถึงเลย และก็ไม่เข้าใจด้วย”
“ช่วยอธิบายให้ละเอียดได้ไหมครับ?”
“พวกเราเป็นแค่สมาชิกระดับล่าง ไม่รู้รายละเอียดการจัดวางกำลังภายในคฤหาสน์”
หลี่เหวยอันมองผู้พิทักษ์กลายพันธุ์ทั้งสอง ก่อนตบหน้าคนละฉาด “ฉันมาสอนหนังสือให้พวกแกหรือไง?”
มิลเลอร์นั่งอยู่บนไหล่หลี่เหวยอัน ส่งเสียงเฟืองหมุนดังแกรก ๆ
มันฟังออกว่าหลี่เหวยอันเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนี้เหมือนกัน
“ขำหรือไง?” หลี่เหวยอันหันขวับไปมองมิลเลอร์บนไหล่
มิลเลอร์ชี้หน้าตัวเอง “ฉันหัวเราะเหรอ?”
หลี่เหวยอันพยักหน้าอย่างจริงจัง “หัวเราะสิ!”
คราวนี้มิลเลอร์กลั้นไม่อยู่แล้ว มันชี้หน้าหลี่เหวยอันแล้วด่ากราด “ไอ้เวรเอ๊ย เดี๋ยวนี้ใส่ร้ายคนต่อหน้าต่อตาเลยหรือไง?”
“สองคนนั้นหัวเราะ ทำไมไม่ไปว่าเขาบ้าง?”
“ฉันกะจะฆ่าปิดปากสองคนนั่น แกก็อยากโดนด้วยหรือไง?” หลี่เหวยอันถามอะไรจากผู้พิทักษ์ต้นโอ๊กระดับล่างทั้งสองไม่ได้มากนัก ความอดทนจึงหมดลง