【เกล็ดเงือก: มีคุณสมบัติในการป้องกันที่ดี ใช้ทำอุปกรณ์ป้องกันระดับเหล็กดำได้ ยังไม่ผ่านการแปรรูป มีฤทธิ์ปนเปื้อนเล็กน้อย】
เกล็ดเงือกมีขนาดประมาณกะละมังใบหนึ่ง รูปทรงรี สีเทาอมฟ้า หลี่เหวยอันดึงเกล็ดที่ยังสมบูรณ์ออกมาได้ทั้งหมด 27 ชิ้น ส่วนที่เหลือล้วนเสียหาย
【ลูกตาเงือก: วัตถุดิบหลักในการปรุงยาหายใจใต้น้ำ แต่มีโอกาสเกิดผลข้างเคียง ใช้ให้แสงสว่างได้เช่นกัน】
ลูกตาเงือกเป็นทรงกลมที่เปล่งแสงสีฟ้าเรืองรอง ตรงส่วนลึกของรูม่านตามีรอยแยกเป็นรูปกากบาท หลังควักออกมา ลูกตาก็แข็งตัวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกลายเป็นลูกแก้วสีน้ำเงินแวววาว
【กะโหลกเงือก: เครื่องประดับที่ใช้แขวนผนังเพื่อแสดงผลงานและความแข็งแกร่งของคุณได้ อีกทั้งยังช่วยข่มขวัญอสูรระดับเหล็กดำได้ในระดับหนึ่ง มีมูลค่าสูง! ยังไม่ผ่านการแปรรูป มีฤทธิ์ปนเปื้อนเล็กน้อย】
“ไม่เลวเลย น่าเสียดายที่ฟอล์กกลับไปแล้ว ไม่อย่างนั้นคงแลกของดี ๆ ได้อีกหลายอย่าง” พอเห็นวัตถุดิบ หลี่เหวยอันก็พลันนึกถึงฟอล์ก
เศษซากศพของเงือกลุกไหม้ เปลวเพลิงเปล่งแสงสีฟ้าเรืองรองส่องใบหน้าหลี่เหวยอันจนดูคล้ายมีทั้งแสงสว่างและความมืดพาดผ่าน
ตอนฟิโอน่าพบหลี่เหวยอัน ร่างของเขาอาบแสงอาทิตย์ยามเย็นสีทองอยู่ครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งอยู่ท่ามกลางเปลวไฟสีฟ้าเรืองรอง ภาพที่เห็นชวนให้นึกถึงการรวมร่างของเทพเจ้ากับปีศาจ
“ฟิโอน่า มีธุระอะไรหรือ?” หลี่เหวยอันได้ยินเสียงฝีเท้าของฟิโอน่า จึงรออยู่ครู่ใหญ่ แต่เมื่อไม่ได้ยินเธอพูดอะไร พอหันกลับไปก็เห็นว่าเธอกำลังเหม่อมองเขา