“อเดลา?” หลี่เหวยอันกวาดตามองหญิงงามตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
ข้อมูลจากเนตรหยั่งรู้แม่นยำอย่างยิ่ง
【ราชินีวอส อเดลา (ขั้นเงิน): มนุษย์หมาป่าหญิงผู้เปี่ยมด้วยความทะเยอทะยานและเสน่ห์ หลังจัดการสามีเฮงซวยของตัวเองแล้ว ก็แย่งชิงตำแหน่งราชินีแห่งฝูงหมาป่าวอสได้สำเร็จ】
“ฉันนึกว่าคุณตายไปแล้ว” อเดลาพูดไปพูดมา น้ำตาก็ร่วงลงจากหางตา
“ฉันนึกว่าเบลล์จะต้องเสียพ่อไปเสียแล้ว”
“ขอโทษนะ ฉันไม่รู้ว่าแซ็ก วอสส่งคนมาลอบสังหารคุณ ตอนนั้นไม่น่ายอมให้คุณไปวางยาพิษเลย”
หลี่เหวยอันมองมนุษย์หมาป่าหญิงผู้ทั้งงดงาม อันตราย เปี่ยมไปด้วยสัญชาตญาณดิบ และมีเสน่ห์อย่างยิ่งตรงหน้า แล้วสัมผัสได้ถึงอันตรายบางอย่าง
“งั้นเหรอ ทำให้เป็นห่วงแล้ว เบลล์อาจต้องเสียพ่อไปก็จริง แต่ไม่มีวันเสียฉันไปหรอก” หลี่เหวยอันก้าวไปข้างหน้าสองก้าวจนมายืนตรงหน้าอเดลา ก่อนโอบเอวเธอแล้วดึงเข้ามาในอ้อมแขน
“ขอโทษนะ ตอนฉันฟื้นขึ้นมา มีแวมไพร์เลือดบริสุทธิ์กดฉันอยู่ เลือดถูกสูบไปเกินครึ่ง เลยสูญเสียความทรงจำไปแทบทั้งหมด”
“แต่ร่างกายของฉันบอกว่า เราสนิทสนมกันมาก ใช่ไหม?” ระหว่างที่หลี่เหวยอันพูด อเดลาก็สัมผัสได้ถึงจังหวะเต้นคุ้นเคยใต้ร่างอย่างชัดเจน
“คุณกล้าขึ้นนะ” อเดลากระชากเสื้อคลุมของหลี่เหวยอัน แล้วลากเขามุ่งหน้าไปยังกระท่อมไม้กลางหมู่บ้าน
ไม่นานหลังจากนั้น เบลล์ซึ่งกำลังวิ่งไล่มิลเลอร์อยู่ในหมู่บ้านก็ได้ยินเสียงหอนของหมาป่าที่คุ้นเคยดังขึ้น
แต่เสียงหอนของอเดลาดังได้เพียงครึ่งเดียวก็ถูกปิดไว้ กลายเป็นเสียงสะอื้นคราง
ตอนกินมื้อกลางวัน เบลล์ไม่เห็นอเดลา
มิลเลอร์อยู่เป็นเพื่อนเบลล์กินมื้อกลางวัน