“ของชิ้นนี้น่าสนใจดีนะ กลับไปแล้วเอาไปชำระล้างหน้ารูปสลักเทพแห่งรุ่งอรุณได้ พอกำจัดกลิ่นอายที่ติดอยู่ข้างบนออก ฉันก็จะใช้มันทำหน้ากากแปลงโฉมที่มีความสามารถเหมือนกันได้”
“ดูจากวัสดุแล้ว น่าจะทำจากหนังหน้าของปีศาจแปลงกายกับของอย่างอื่น”
มิลเลอร์ดึง【ใบหน้าไร้นาม】มาดู ก่อนจะได้ข้อสรุปอย่างรวดเร็ว
หลี่เหวยอันฟังแล้วขยะแขยง จึงยัดหน้ากากใส่มือมันไปตรง ๆ “จัดการตามที่เห็นสมควร”
“แล้วจะจัดการกับพวกเธอยังไง?” มิลเลอร์ชี้ไปยังหญิงสาวสามคนที่กำลังตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว
หลี่เหวยอันสะบัดดาบไม้ ศีรษะสามหัวกลิ้งตกลงบนพื้น
หลังสังหารทุกคนแล้ว หลี่เหวยอันยังรู้สึกว่ายังไม่พอ จึงจุดไฟเผาศพทีละร่าง มองดูจนศพกลายเป็นเถ้าถ่าน ก่อนจะออกจากคฤหาสน์
ตอนดวงอาทิตย์ขึ้นก็เลยแปดโมงไปแล้ว
กว่าคนทางเซนต์เดนนิสจะได้รับข่าวว่าคฤหาสน์โอ๊กถูกเผาวอด ก็เป็นช่วงบ่ายแล้ว
หลี่เหวยอันที่วุ่นวายมาตลอดทั้งคืนกำลังนั่งอยู่ในห้องนอนของโบสถ์ เตรียมสุ่มคำ
ใต้เท้าเขาคือลูกหมาป่าที่กลายเป็นฮัสกีไปแล้ว
เขาส่งมิลเลอร์ไปวาดแท่นบูชาแห่งศรัทธาที่ระเบียงชั้นบนสุด
【ติ๊ง คุณสังหารศัตรูขั้นเหล็กดำ 301 คน ขั้นทองแดง 20 คน ขั้นเงิน 3 คน และต้นโอ๊กเน่าเปื่อยขั้นเหล็กดำ 26 ต้น】
【คุณได้รับความสำเร็จ: ความยุติธรรมจากฟากฟ้า!】
【คุณได้รับโอกาสสุ่มคำ 1 ครั้ง ต้องการสุ่มหรือไม่】
“สุ่ม”
【กำลังสุ่มคำ คุณได้รับคำ: นักล่าระดับตำนาน (สีม่วง)】
หลังได้รับคำ ‘นักล่าระดับตำนาน’ หลี่เหวยอันก็พบว่าประสาทสัมผัสทั้งห้าของตนเฉียบคมขึ้นอย่างมาก