“ตรวจสอบอะไร?” หลี่เหวยอันเดินเข้าหาแบรนดอนด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ทั้งที่ในใจลนลานแทบแย่
เขาไม่ใช่สาวกของรุ่งอรุณ แต่เป็นบาทหลวงปลอม เป็นนักต้มตุ๋นจากต่างโลก
“ไม่ต้องกังวล เทพีรุ่งอรุณทรงเปี่ยมด้วยเมตตา ตราบใดที่คุณไม่ใช่สาวกเทพชั่วร้าย ก็ไม่มีปัญหา”
“ผู้เข้าร่วมการทดสอบรุ่งอรุณไม่ได้จำกัดแค่สาวกของรุ่งอรุณ เมื่อหลายปีก่อน ตอนที่โบสถ์ขัดสน...” แบรนดอนเห็นความลังเลของหลี่เหวยอัน จึงอธิบายด้วยสีหน้าแฝงความนัย “แค่ก แค่ก”
พอได้ฟังคำพูดของแบรนดอน หลี่เหวยอันก็ถอนหายใจโล่งอก แต่ก็โล่งได้แค่แวบเดียว
“ทำตามฉัน คุกเข่าข้างหนึ่ง แล้วท่องบทสวดรุ่งอรุณในใจ” แบรนดอนพูดจบก็ไม่สนใจหลี่เหวยอันอีก เขาคุกเข่าข้างหนึ่งลงตรงหน้าเทวรูปแห่งรุ่งอรุณทันที
【เทพีรุ่งอรุณ มารดาแห่งฟ้าสาง พวกเราร้องเรียกหาท่าน ณ ปลายสุดของราตรีอันยาวนาน
รัศมีศักดิ์สิทธิ์ของท่านปลุกสรรพสิ่งให้ตื่นขึ้น... รุ่งอรุณมาเยือนเพราะท่าน... ราตรีอันยาวนานย่อมสิ้นสุด แต่รุ่งอรุณไม่มีวันดับ】
เมื่อบทสวดรุ่งอรุณก้องกังวานไปทั่วโบสถ์เล็ก แสงสีขาวนวลเข้มข้นสองสายก็ร่วงลงมาจากเทวรูป ปกคลุมหลี่เหวยอันกับแบรนดอนไว้
ขณะก้มหน้าท่องบทสวดรุ่งอรุณ หลี่เหวยอันสัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลอันบริสุทธิ์ที่ชำระล้างเขาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า แม้แต่วิญญาณก็ยังถูกกวาดล้างไปด้วย
พลังนั้นมาเร็วไปเร็ว แต่ตอนจากไปกลับแหว่งหายไปก้อนใหญ่ ราวกับถูกสุนัขแทะ เหลือเพียงพลังศรัทธาก้อนเล็ก ๆ ที่หนีกลับไปยังเทวรูปอย่างลนลาน
【ติ๊ง! เอิ๊ก! คุณผ่านการชำระล้างด้วยพลังระดับสูง ได้รับทักษะ: ขจัดสิ่งชั่วร้ายศักดิ์สิทธิ์】