ภายใต้คำแนะนำของฟิโอน่า วิกเตอร์คนขายเนื้อก็ชำแหละกูลกินศพเสร็จอย่างรวดเร็ว เนื้อเน่าและกระดูกที่ไร้ประโยชน์ซึ่งเหลืออยู่ถูกเผาทิ้งจนหมด
แม้แต่ศพแม่ชีอีกสามคนที่ไม่ได้กลายเป็นกูลกินศพก็ถูกขุดขึ้นมาเผาจนไม่เหลือ
หลุมศพทั้งสี่ถูกเก็บไว้ ส่วนอัฐิถูกนำไปฝังแทนศพ
“ขอให้ไปสู่สุคติ! ขอเทพีรุ่งอรุณคุ้มครอง!” หลี่เหวยอันยืนนิ่งไว้อาลัยหน้าหลุมศพเป็นเวลาหนึ่งวินาที
“ไปกันเถอะ พวกเราไปดูโบสถ์กัน”
หลี่เหวยอันเดินนำหน้า
โซเฟียถือถุงหนังแกะเดินตามหลัง
ในถุงบรรจุกะโหลก กรงเล็บ ฟัน น้ำไขสันหลัง และหัวใจของกูลกินศพ
ตอนที่วิกเตอร์ชำแหละมัน หลี่เหวยอันเหลือบมองอยู่สองสามครั้ง
หลังล้างทำความสะอาด กะโหลกก็เปล่งแสงสีฟ้าจาง ๆ
กรงเล็บและฟันมีลวดลายสีดำ เนื้อแข็ง ทั้งยังแฝงพิษร้ายแรง
น้ำไขสันหลังเป็นวัตถุดิบเล่นแร่แปรธาตุชนิดพิเศษ แต่กลับไม่เป็นที่นิยมในตลาด
มีเพียงหัวใจที่ขายได้ดีที่สุด
หัวใจของกูลกินศพเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเนื้อสัมผัสคล้ายวุ้นสีเหลือง แม้กูลกินศพจะตายไปแล้ว หัวใจก็ยังเต้นเป็นระยะ
“คุณรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง?” หลี่เหวยอันหันไปมองฟิโอน่าที่เดินอยู่ข้าง ๆ
“ในห้องเก็บหนังสือของสำนักงานใหญ่ศาลาสวรรค์มีข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดกับวิญญาณชั่วร้ายค่ะ”
“ในหมวดวัตถุดิบเล่นแร่แปรธาตุมีบันทึกความรู้ประเภทนี้ไว้อย่างละเอียด”
“คุณเคยไปสำนักงานใหญ่ศาลาสวรรค์ด้วยเหรอ?” หลี่เหวยอันมองฟิโอน่าด้วยความประหลาดใจ
ไม่ว่ายุคไหน คนที่จะได้ไปสำนักงานใหญ่ขององค์กรใหญ่ก็ต้องเป็นคนมีความสามารถ หรือไม่ก็มีเส้นสายเบื้องหลังที่แข็งแกร่งมาก