อ๋อ… ใช่แล้ว
ก่อนหน้านี้เฉินรั่วจูเคยเข้าใจผิดว่าเฉาเฟยแอบมองเธอ จึงกล่าวหาเขา ทั้งยังไม่เคยแสดงท่าทีดี ๆ กับผู้ชายซื่อ ๆ ทึ่ม ๆ และมอซอคนนี้เลย
ต่อมาเพราะเฉาเฟยสมรสแทนพี่ชายแท้ ๆ แต่งงานกับน้องสาวคนรองของเธออย่างเฉินรั่วหลาน เธอก็ยิ่งดูถูกผู้ชายชั้นต่ำอย่างเขาเข้าไปใหญ่
แต่ผลกลับกลายเป็นว่าเฉาเฟยเปลี่ยนไปจนเป็นผู้ใหญ่และหล่อเหลา ไม่เพียงคลี่คลายความเข้าใจผิด ยังช่วยชีวิตเธอไว้ แถมช่วยเหลือตระกูลเฉินอีกด้วย…
คิดถึงตรงนี้ เฉินรั่วจูก็อดถอนใจเบา ๆ อยู่ในใจไม่ได้
ชะตากรรมช่างเล่นตลกกับคนจริง ๆ
“พี่สาวครับ?”
เห็นเฉินรั่วจู่ ๆ ก็เงียบไปและตกอยู่ในห้วงความคิด เฉาเฟยจึงเอ่ยขึ้นเบา ๆ
“อ้อ… ที่คุณพูดก็ถูก เด็กผู้ชายวัยนี้มักอยู่ในช่วงวัยรุ่นที่มีพลังเหลือล้น ไม่รู้จะระบายไปทางไหน”
“หุนหันพลันแล่นง่าย แถมยังถูกคนชักนำไปในทางที่ผิดได้ง่ายด้วย”
“เพราะงั้นปกติฉันก็ไม่ได้เข้าไปก้าวก่ายอิสระของเขามากนัก กลัวว่าจะยิ่งทำให้เขาต่อต้าน”
“ตอนนี้มีน้องเขยอย่างคุณคอยดูแลเขา ฉันก็วางใจแล้ว”
เฉินรั่วจูปัดความคิดวุ่นวายในหัวทิ้ง แล้วเปลี่ยนเรื่องคุย มุมปากเผยรอยยิ้มอ่อนโยน
เฉาเฟยแซวว่า “พี่สาวเข้าใจเด็กผู้ชายวัยนี้ดีจริง ๆ พูดถูกหมดเลย ผมเองก็เคยผ่านวัยนี้มาก่อน ย่อมรู้ดีที่สุด”
“พูดเหมือนไม่รู้สิ ฉันยังไงก็เป็นครู ถึงจะสอนประถมก็เถอะ แต่การเข้าใจนิสัยและช่วงวัยที่เด็กกำลังคึกคะนอง เพื่อคิดหาวิธีรับมือที่เหมาะสมกว่า ไม่ใช่ความรู้พื้นฐานหรอกหรือ”
“ใช่ ๆ ถูกแล้ว…”
ทั้งสองยืนอยู่ใต้ต้นไม้ บรรยากาศผ่อนคลายและเป็นกันเองขึ้น ไม่มีความห่างเหินกับกำแพงกั้นเหมือนก่อนอีกต่อไป
เฉินรั่วจูจิบชาคำหนึ่ง สายตาจับจ้องใบหน้าด้านข้างอันเข้มแข็งของเฉาเฟย
“เฉาเฟย ตอนนี้คุณเปลี่ยนไปมากจริง ๆ” แววตาเฉินรั่วจูฉายความอยากรู้อยู่หลายส่วน “ต่อไปพอหาเงินได้แล้ว คุณวางแผนอะไรไว้หรือเปล่า”
ทุกวันนี้หนุ่มสาวในหมู่บ้านส่วนใหญ่พอหาเงินได้ก็มักจะซ่อมแซมบ้าน หรือไม่ก็ซื้อรถนำเข้าสักคันเอาไว้ขับอวด
แต่สัญชาตญาณของเฉินรั่วจูบอกว่า วิสัยทัศน์ของเฉาเฟยไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้นแน่นอน
“แผนเหรอครับ?”