ถ้อยคำหนักแน่นของเฉินรั่วซงดังก้องไปทั่วลานบ้าน ทำให้ทุกคนต่างอึ้งงัน
หลิวกุ้ยเซียงขอบตาแดงก่ำ ยกมือขึ้นเช็ดหางตา
เมื่อวานตอนเฉินรั่วซงเป็นฝ่ายบอกว่าจะไปทำงานที่ไซต์ก่อสร้าง หลิวกุ้ยเซียงแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง
ลูกชายที่ไม่รู้จักประสีประสาคนนั้น เปลี่ยนไปจริงๆ แล้วหรือ?
วันนี้เฉินรั่วซงออกจากบ้านตั้งแต่ฟ้าสาง เธอเป็นห่วงมาตลอดจนถึงตอนนี้
กลัวว่าคำพูดนั้นจะเป็นแค่ความฮึกเหิมชั่ววูบ ทำงานได้ไม่นานก็จะบ่นว่าลำบากเหน็ดเหนื่อย แล้ววิ่งกลับไปเที่ยวเตร่กับพวกเพื่อนเลวที่ตัวเมืองอีก
ไม่คิดเลยว่าเขาจะทำตามที่พูดจริงๆ ทั้งไปช่วยตกแต่งบ้านของลุงหลี่ แถมยังอารักขาพี่สาวคนโตกลับมาด้วย
เวลานี้เมื่อได้ยินเฉินรั่วซงพูดเช่นนี้กับหูตัวเอง...
หลิวกุ้ยเซียงก็กลั้นใจไม่ไหวอีกต่อไป น้ำตาไหลพรากลงมาไม่หยุด
เฉินเจี้ยนเย่เองก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว ด้วยความตื้นตัน เขาสูดหายใจลึกแล้วก้าวยาวๆ ไปยืนตรงหน้าลูกชาย
ฝ่ามือกว้างหยาบกร้านตบลงบนบ่าของเฉินรั่วซงอย่างหนัก
“ดีมาก ไอ้หนุ่ม ลูกหมายเกลือกลับใจ ทองคำก็ซื้อไม่ได้!”
“แกยังหนุ่มยังแน่น ขอแค่ยอมลำบากและเดินบนเส้นทางที่ถูกต้อง ต่อไปต้องมีอนาคตที่สดใสแน่!”
เฉาเฟยมองภาพตรงหน้า รอยยิ้มชื่นชมผุดขึ้นที่มุมปาก
“รั่วซงพูดได้ดี มีความเป็นลูกผู้ชายแบบนี้แหละ”
“ขอแค่แกยอมลงมือทำ ต่อไปพี่เขยจะพาแกไปหาเงินก้อนโต”
เฉาเฟยไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับความเปลี่ยนแปลงของเฉินรั่วซงแม้แต่น้อย
เพราะชาติก่อนเฉาเฟยได้เห็นกับตาว่าเฉินรั่วซงเปลี่ยนแปลงไปมากแค่ไหน จากคนเหลวไหลไม่เอาการเอางาน กลายเป็นเสาหลักที่ค้ำจุนตระกูลเฉิน ทั้งยังตอบแทนพี่เขยอย่างเขาและพี่สาวคนรองของตัวเองด้วย
ชาตินี้ เพราะเฉาเฟยได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ จึงทำให้ความเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นเร็วกว่าเดิมหลายปี แท้จริงแล้วเฉินรั่วซงเป็นลูกผู้ชายตัวจริงอยู่ในเนื้อแท้! เพียงแค่ต้องมีจุดเปลี่ยนมาปลุกเขาให้ตื่นขึ้นเท่านั้น!