หลังจากเฉาเฟยเก็บชามตะเกียบเรียบร้อยแล้ว ก็เดินไปยังห้องเก็บเครื่องมือที่มุมลานบ้าน
เมื่อผลักประตูไม้เข้าไป แสงด้านในก็มืดสลัว มุมห้องมีกองอุปกรณ์สำหรับหาของทะเลและจับปลาวางระเกะระกะ กระจัดกระจายไปทั่วพื้น
กลิ่นอับชื้นผสมกับกลิ่นคาวทะเลฉุนเข้มพุ่งเข้าปะทะใบหน้า
แต่เฉาเฟยคุ้นกับกลิ่นนี้เป็นอย่างดี!
เฉาเฟยกวาดตามองห้องเก็บเครื่องมือที่เมื่อก่อนเข้ามาทุกวัน มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเล็กน้อย จากนั้นก็หยิบถังน้ำพลาสติกใบใหญ่จากผนังอย่างคล่องแคล่ว แล้วชั่งน้ำหนักในมือสองสามครั้ง
หูหิ้วถังใบนี้ถูกพันด้วยลวดเหล็กไว้หลายรอบ ขอบถังยังมีรอยกระแทกจนแตกร้าวอยู่หลายจุด มองแล้วช่างขัดสนเสียจริง
เขาก้มลงอีกครั้ง แล้วดึงคราดเหล็กด้ามยาวออกมาจากกองของเก่า
จากนั้นก็ล้วงถุงมือยางหนาคู่หนึ่งออกมาจากใต้แหจับปลา สะบัดฝุ่นออกแรงๆ แล้วสอดใส่กระเป๋ากางเกงไปอย่างเป็นธรรมชาติ
ต่อมาเขาหยิบสวิงด้ามยาวที่พิงอยู่ตรงมุมห้องขึ้นมา ตรวจดูถุงตาข่ายอย่างละเอียดว่ามีรูรั่วหรือไม่
สุดท้าย เฉาเฟยหยิบไฟฉายคาดศีรษะแบบเก่าที่แขวนอยู่หลังประตูขึ้นมา แล้วใช้นิ้วโป้งเลื่อนสวิตช์
แสงไฟสีเหลืองสลัวกะพริบสองครั้ง พอจะส่องให้เห็นพื้นที่เล็กๆ ตรงหน้าได้บ้าง พอถูไถใช้งานได้
ชาติที่แล้ว เขากับเฉาเจี้ยนกั๋วอาศัยของพวกนี้ ออกไปหากินริมทะเลตั้งแต่เช้ามืดจนดึกดื่น เลี้ยงดูคนทั้งครอบครัวได้จริงๆ
เฉาเฟยมองผ่านหน้าต่างไปยังท่าเรือที่อยู่ไม่ไกล
ที่นั่นมีเรือไม้พายลำเก่าจอดอยู่ โยกขึ้นลงตามคลื่นทะเล นั่นคือของมีค่าเพียงชิ้นเดียวที่ตระกูลเฉามีอยู่ในตอนนี้