ตำรวจศาลสองนายยืนอยู่ข้างหลิวซุนฟ่า สีหน้าเคร่งขรึม
“คุณหลิว กรุณาแสดงหลักฐานเงินประกัน เพื่อให้เราตรวจสอบด้วย”
ตำรวจศาลนายหนึ่งยื่นมือออกมา
หลิวซุนฟ่าเงยหน้าพรวด หน้าผากชุ่มไปด้วยเหงื่อ
“ตรวจสอบอะไร ผมไม่ให้ความร่วมมือ!”
“การประมูลครั้งนี้มีปัญหา ราคาที่ประกาศเมื่อกี้ไม่นับ!”
“อีกอย่าง พวกคุณก็ไม่มีหลักฐานแน่ชัด ผมถูกใส่ร้าย! ผมไม่ยอมรับเรื่องที่พวกคุณพูดทั้งนั้น!”
“คุณหลิว กรุณาใจเย็นก่อน” ตำรวจศาลเตือนเสียงเข้ม
“ถูกใส่ร้ายหรือไม่ กลับไปสอบสวนกับพวกเราแล้วก็จะรู้เอง”
“สอบสวนบ้าอะไร!”
หลิวซุนฟ่าลุกพรวดขึ้น ชี้มือไปทางเฉาเฟย
“เป็นมัน! เฉาเฟยเป็นหน้าม้าที่งานประมูลจ้างมา!”
“มันตั้งใจดันราคาขึ้น แล้วให้ผมรับช่วงต่อ!”
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้นทั่วหอประชุมทันที
เฉาเจี้ยนกั๋วโกรธจนแทบจะลุกขึ้นยืน
“พ่อ ใจเย็นก่อน”
เฉาเฟยนั่งอยู่ที่เดิม สีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย
เขามองหลิวซุนฟ่า มุมปากค่อย ๆ ยกขึ้น
เห็นลูกชายมีท่าทีมั่นใจเช่นนี้ เฉาเจี้ยนกั๋วก็รู้ว่าเขาต้องมีทางรับมือแน่ จึงแค่นเสียงเย็นชาก่อนจะถูกเฉินเจี้ยนเย่ดึงให้นั่งลง
ผู้ดำเนินการประมูลหยิบไมโครโฟนขึ้นมา เคาะโต๊ะเบา ๆ
“คุณหลิว กรุณาระวังคำพูดด้วย”
“การประมูลครั้งนี้เปิดเผยตลอดกระบวนการ และมีการบันทึกราคาที่เสนอไว้ทั้งหมด”
“หากคุณมีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับขั้นตอนการประมูล สามารถยื่นอุทธรณ์ตามกฎหมายได้”
“แต่ก่อนที่จะยืนยันผล คุณไม่สามารถปฏิเสธการเสนอราคาโดยพลการได้”
หลิวซุนฟ่าจ้องผู้ดำเนินการประมูล หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง
“ผมไม่ยอมรับทั้งนั้น!”
“ผมถูกคนหลอก ผมเป็นผู้เสียหาย!”
“การประมูลครั้งนี้ต้องเป็นโมฆะ!”
เขาตะโกนเสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ เส้นเลือดที่คอก็ปูดโปนขึ้นมา
ตำรวจศาลก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว น้ำเสียงเคร่งขรึมขึ้น
“คุณหลิว ผมขอย้ำอีกครั้ง คุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับการประกอบธุรกิจผิดกฎหมาย”
“ตอนนี้กรุณาให้ความร่วมมือในการสอบสวน ส่วนจะบริสุทธิ์หรือไม่ เมื่อสอบสวนเสร็จแล้วก็จะได้ข้อสรุปเอง”
“วางใจได้ หากตรวจสอบแล้วไม่มีปัญหาจริง ๆ เราจะไม่ควบคุมตัวคุณไว้”
“ผมไม่ไป!”
หลิวซุนฟ่าถอยกรูดไปด้านหลัง
“ทำไมผมต้องไปกับพวกคุณด้วย?”
