ที่ฝากสมอง
ได้ยินว่าทุกคนที่รีวิวนิยายเรื่องนี้จะกลายเป็นเศรษฐีพันล้านนะ~
ผู้ชายสองชั่วโมงรับความคิดเห็น (คอมเมนต์หนึ่งครั้งเพิ่มสองชั่วโมง)
——
"เร็ว...เร็วเข้า..."
สมองของเฉาเฟยตอนแรกมึนงงไปหมด ร่างกายราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว ทรมานแทบแย่
แปลกนะ ตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ?
ทำไมความรู้สึกมันสมจริงขนาดนี้?
"เฮ้ย ไร้ประโยชน์จริง แค่สองชั่วโมงเท่านั้นเอง!"
พอได้ยินเสียงนี้ เขาก็ลืมตาขึ้นมาทันที "อ๊า!"
เสียงนี้ชัดว่าเป็นเสียงเร่งรีบแห่งความตายของชาติที่แล้ว!
แต่พอเขาลืมตาขึ้นมาก็ถึงกับตะลึง
ผู้หญิงตรงหน้าอ่อนวัยเกินไป ผิวขาวจนราวกับบีบออกมาเป็นน้ำได้ แฝงไปด้วยความแดงระเรื่ออย่างมีสุขภาพดี
เธอสวมชุดนอนไหมสีแดงสด คอเสื้อเปิดต่ำมาก เผยให้เห็นผิวกายขาวเนียนและส่วนโค้งเว้าที่สะดุดตา
รูปร่างอวบอิ่มนั้นเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์แบบสาวเต็มตัว กลิ่นดอกกุยฮวาแผ่ออกมาเบา ๆ ลอยตรงเข้าจมูก
รูปร่างแบบนี้ หน้าตาแบบนี้ คือเฉินรั่วหลานที่อ่อนวัยลงยี่สิบปี
"ร้องเรียกอะไรนักหนา" เฉินรั่วหลานพลิกตัว หันมามองเขาอย่างหมั่นไส้ "รีบ ๆ ลุกได้แล้ว อย่ามานอนแกล้งตายตรงนี้"
เฉาเฟย: ?!
เขาลืมตาโต ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างยากลำบาก
เจอผีเข้าให้แล้ว!
ผู้หญิงคนนี้น่ะเหรอ ควรจะกำลังจัดงานศพให้เขาอยู่ไม่ใช่เหรอ!
จากนั้นเฉาเฟยก็ลุกขึ้นนั่งบนเตียง สำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัว
พื้นปูนสีเทาหม่น กำแพงรอบ ๆ ซีดเหลือง มุมห้องมีหีบไม้การบูรสองใบวางอยู่
หน้าต่างไม้บานเกร็ดติดตัวอักษรซวงสีแดงสดคู่หนึ่ง
นี่มันบ้านทรุดโทรมที่บ้านเกิดของเขาเมื่อปี 2000 ชัด ๆ!
ฉันยังไม่ตาย ฉันเกิดใหม่!
เฉาเฟยกลั้นหายใจ มือทั้งสองข้างกำผ้าปูที่นอนแน่น
ความทรงจำอันน่าสะพรึงกลัวของชาติที่แล้วหลั่งไหลเข้ามาในสมองราวกับน้ำทะเล
พี่ชายแท้ ๆ อย่างเฉาหยาง ถูกหมั้นหมายไว้กับลูกสาวผู้ใหญ่บ้านตั้งแต่เด็ก คู่หมั้นก็คือเฉินรั่วหลาน
ผู้หญิงคนนี้ชื่อเสียงโด่งดังเรื่องความอวบอิ่ม สัดส่วนเอวคอดสะโพกงาม ทำงานคล่องแคล่ว นิสัยดีและดูแลครอบครัว ชายหนุ่มในหมู่บ้านรอบ ๆ ไม่รู้ว่ากี่คนที่หมายปอง
ใครจะไปรู้ว่าก่อนวันแต่งงานสามวัน เฉาหยางไอ้เลวนั่นกลับบอกว่ามีรักแท้ แถวกับผู้หญิงอื่นหนีไปด้วยกัน!
ตระกูลเฉาเพื่อรักษาหน้าตาในหมู่บ้าน และเพื่อระงับความโกรธของบ้านผู้ใหญ่บ้าน จึงบังคับให้เขาแต่งแทนพี่
เฉาเฟยจำได้จนถึงทุกวันนี้ ภาพพ่อคุกเข่าขอเขาลงไปกับพื้น
"ลูกคนที่สอง พ่อขอล่ะ พ่อขอร้องล่ะ พี่แกหนีไปแล้ว ตระกูลเราจะให้สายเลือดขาดสูญไม่ได้นะ"
"ถ้าบ้านผู้ใหญ่บ้านเอาเรื่องขึ้นมา เราจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนในหมู่บ้าน"
ตอนนั้นเฉาเฟยใจอ่อน ก็เลยยอมรับการแต่งงานที่ไร้สาระนี้
คืนแต่งงาน เฉินรั่วหลานเปิดผ้าคลุมหัวพบว่าถูกเปลี่ยนตัวคน โกรธจนขว้างของในห้องพังไปหลายอย่าง
แต่ไม้อ่อนดัดได้ ไม้แข็งหักได้ สองตระกูลต่างรักเกียรติหน้า เฉินรั่วหลานทำได้แค่กัดฟันกลั้น
ตอนแรกเฉาเฟยยังคิดว่าตัวเองได้เปรียบมหาศาล
ยังไงซะได้เมียสวย ๆ มาแบบฟรี ๆ ฝันกลางวันยังได้หัวเราะ
เฉาหยางไอ้โง่นั่นไม่รู้จักสุข!
แต่ต่อมาเขาถึงได้รู้ว่า นี่มันเรื่องเอาชีวิตไปแลก!
ความต้องการของผู้หญิงคนนี้สูงเกินปกติ เป็นบ่อไร้ก้นจริง ๆ!
เฉาเฟยตากแดดตากลมอยู่ทะเลตลอดปี ร่างกายที่ฝึกจากการออกทะเลหาหอยแน่นหนาไปด้วยกล้าม กลับถูกเธอเคี่ยวกรำจนหมดสภาพ
สุดท้ายก็ตายบนเตียงโดยตรง อายุยังไม่แก่ก็ตายก่อนวัยอันควร!
"มองอะไรนักหนา" เฉินรั่วหลานดึงผ้าห่มขึ้นมา ใบหน้าเริ่มแดงเรื่อ "ยังมองไม่พออีกเหรอ"
เฉาเฟยสั่นสะท้านไปทั้งตัว
นี่ไม่ใช่เมีย นี่คือปีศาจที่กินคนไม่เหลือซาก!
"เธออยู่ห่างฉันไว้" เฉาเฟยหดตัวไปอยู่มุมเตียง น้ำเสียงสั่นเครือ
เฉินรั่วหลานขมวดคิ้วมองสาวงาม ลุกขึ้นนั่งตัวตรงทันที
ผ้าห่มร่วงหล่น เผยให้เห็นผิวกายขาวเนียนผืนใหญ่
"เธอหลบอะไรนักหนา ฉันจะกินเธอได้ไง!"
"เธอน่ากลัวยิ่งกว่ากินคนอีก" เฉาเฟยพูดหลุดปากออกไป
เฉินรั่วหลานชะงักไปครู่หนึ่ง แล้ววงตาเริ่มมีน้ำใส ๆ ก่อตัว
เธอกัดริมฝีปากล่าง จ้องมองเฉาเฟยอย่างไม่วางตา
"เฉาเฟย ฉันจะบอกเธอให้ ตระกูลเฉาของเธอติดหนี้ฉัน"
"พี่เธอหนีไป ทำกับฉันเหมือนลิงที่ถูกหลอกใช้ หนี้บาปนี้ต้องให้เธอใช้คืนเท่านั้น"
"ต่อจากนี้ถ้าฉันต้องการอะไร เธอต้องเรียกใช้ได้ตลอดเวลา อย่ามาทำเป็นตายจาก"
เฉินรั่วหลานเงยหน้าขึ้น แต่อย่างไรสายตาก็อดไม่ได้จะตกไปที่ไหล่กว้างของเฉาเฟย
รอยแดงบนใบหน้าเธอลึกขึ้นอีกนิด
ยังไงซะน้องสามีคนนี้ก็ทำงานหนักใช้แรงงานตลอดปี ร่างกายแข็งแรงกว่าเฉาหยางไอ้ตัวบาง ๆ นั่นมาก
เฉินรั่วหลานยื่นนิ้วขาวเนียนออกมา จิ้มไปที่อกของเฉาเฟย
"พี่เธอไม่เก่งหนีไปได้ แล้วเธอล่ะ เก่งก็หนีไปลองดูสิ"
"ฉันเฉินรั่วหลานเป็นสาวบริสุทธิ์สะอาด ปล่อยให้เธอได้เปรียบแบบนี้ เธอยังกล้ามารังเกียจฉันอีก"
เฉาเฟยรู้สึกหนังหัวชา ท้องไส้ปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์
มาอีกแล้ว!
มาแบบนี้อีกครั้งหนึ่ง ชีวิตนี้เขาต้องจบลงที่นี่อีกแน่!
ชาติที่แล้วเพื่อรักษาหน้าตระกูลเฉา เพื่อศักดิ์ศรีของผู้ชาย เขาฝืนทนประคองเธอ สุดท้ายก็ตายบนเตียง!
ชาตินี้ในเมื่อฟ้าให้โอกาสเขาได้เกิดใหม่อีกครั้ง เขาจะไม่มีวันซ้ำรอยเดิมเด็ดขาด!
ไม่ได้ ต้องหย่าให้ได้!
รีบตอนที่เพิ่งแต่งงานใหม่ ยังไม่ถูกผู้หญิงคนนี้ดูดจนหมดตัว รีบหนีเอาตัวรอดไว้ก่อน
อะไรคิวหน้า ผู้ใหญ่บ้าน อะไรชื่อเสียงตระกูลเฉา ปล่อยมันนรกไปหมดเถอะ!
ชีวิตยังไม่รอด จะเอาหน้าไปทำไม!
เฉาเฟยกำหมัดแน่น ตั้งใจในใจเด็ดขาด
เขารู้ดีถึงวิธีการของผู้หญิงคนนี้
ถ้าไม่ตัดไฟแต่ต้นลม ต่อไปจะต้องถูกเธอควบคุมไว้จนไม่มีทางพลิกกลับตัวแน่
ต้องรีบตอนนี้ที่เธอยังโกรธจัด ทำเรื่องให้เด็ดขาดที่สุด
เขาเงยหน้าขึ้น สายตามุ่งมั่นมองเฉินรั่วหลาน
"รั่วหลาน เราพูดกันให้ชัด ๆ เถอะ"
เฉาเฟยสีหน้าเคร่งขรึม น้ำเสียงจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เฉินรั่วหลานตะลึงไปเล็กน้อย ดูเหมือนไม่คาดคิดว่าเฉาเฟยที่ซื่อ ๆ เงียบ ๆ จะพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงแบบนี้
"เธอจะพูดอะไร?"
"การแต่งงานครั้งนี้แต่เดิมก็เป็นความผิดพลาด พี่ชายฉันทำไม่ถูกกับเธอ ฉันก็ทำไม่ถูกกับเธอด้วย"
"เราหย่ากันเถอะ ฉันคืนอิสระให้เธอ"
คำพูดนี้หลุดออกไป อากาศในห้องเงียบลงทันที
เฉินรั่วหลานเบิกตากว้าง มองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ
เธอคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าผู้ชายที่ได้เปรียบมหาศาลคนนี้ กล้าเอ่ยปากขอหย่าเอง!
"เธอ...เธอพูดว่าอะไรนะ?"
เฉินรั่วหลานโกรธจนหัวเราะออกมา อกไหวกระเพื่อมรุนแรง
"เฉาเฟย เธอได้ตัวฉันไปแล้ว ตอนนี้จะคิดสะบัดก้นหนี?
"ฉันทำเพื่อเอาชีวิตรอด" เฉาเฟยถอนหายใจอย่างจนใจ
เขาลองมาแล้ว จริง ๆ ทนไม่ไหว
ไม่มีทุ่งที่ถูกไถจนพัง มีแต่วัวที่ทำงานจนตาย!
"เธอพูดเพ้อเจ้อ!"
เฉินรั่วหลานคว้าหมอนโยนใส่หน้าเฉาเฟยตรง ๆ
"ตระกูลเฉาของเธอไม่มีใครดีสักคน จะทิ้งฉัน ไม่มีทาง!"
"เธอติดหนี้ฉัน ชาตินี้อย่าหวังว่าจะใช้คืนหมด"
เฉาเฟยมองท่าทางเหมือนจะกินคนของเธอ ใจเต้นไม่เป็นสับปะรด
ลังเลอีกไม่ได้แล้ว วันนี้ต่อให้เทวดามาช่วยก็ต้องหย่า!
เฉาเฟยผละผ้าห่มออก เตรียมลงจากเตียงไปใส่เสื้อผ้า
สู้ไม่ได้ก็ยังหนีได้ไม่ใช่เหรอ!
ทันทีที่เท้าทั้งสองแตะพื้น
แสงในห้องก็มืดลงทันใด
เข็มนาฬิกาบนกำแพงหยุดนิ่งทันที
แม้แต่สีหน้าโกรธเกรี้ยวของเฉินรั่วหลานก็หยุดอยู่กับที่ในเสี้ยววินาทีนั้น
ทั้งโลกราวกับถูกกดปุ่มหยุดพัก
เฉาเฟยยังไม่ทันตั้งตัว จู่ ๆ ก็มีแสงสีขาวจ้า ๆ ปะทุขึ้นตรงหน้า
อาการเวียนหัวอย่างรุนแรงถาโถมเข้ามา เขาหลับตาลงโดยสัญชาตญาณ
พอเขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ภาพรอบข้างก็เปลี่ยนไปสิ้นเชิง
เขายืนอยู่บนดินแดนแปลกตาแห่งหนึ่ง
ภูเขาสีเขียว น้ำใสสะอาด หมอกเมฆลอยละล่อง
ใต้เท้าเป็นดินดำอุดมสมบูรณ์ผืนหนึ่ง โชยกลิ่นหอมของดิน
ใจกลางยังมีบ่อน้ำพุที่เดือดพล่านส่งไอน้ำสีขาว
น้ำพุใสจนเห็นก้นบ่อ มีกลิ่นหอมชื่นใจโชยมา
เฉาเฟยแค่ได้กลิ่น ก็รู้สึกความเหนื่อยล้าทั่วร่างกายหายไปหมด เอวก็ไม่ปวดแล้ว
นี่ที่ไหน?
เฉาเฟยยืนนิ่งอยู่กับที่ อ้าปากเล็กน้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยความตะลึง
จากนั้น เขารู้สึกร้อนวูบที่หน้าอก ก้มลงมอง
รอยปานรูปพระจันทร์เสี้ยวที่ติดตัวเขามาตั้งแต่เกิด ตอนนี้กำลังเปล่งแสงสีแดงวูบวาบ
แค่พริบตา ข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับแดนอภินิหารแห่งความสุขนี้ก็หลั่งไหลเข้ามาในสมองของเฉาเฟย
"ไม่ใช่สิ..."
"นี่คือมิติบ่อน้ำพุวิเศษ?!"
"ของวิเศษเฉพาะผู้เกิดใหม่?!"
เฉาเฟยดีใจแทบกรี๊ด!
ไม่คิดว่าเรื่องดี ๆ แบบนี้จะตกมาถึงหัวเขาไอ้คนซวยคนนี้จริง ๆ นี่มันคือการชดเชยของฟ้าที่มีให้กับชะตากรรมอันน่าเศร้าของชาติที่แล้วชัด ๆ!
เฉาเฟยสูดอากาศบริสุทธิ์ในมิติเข้าปอดทีละใหญ่ ๆ อกไหวกระเพื่อมรุนแรง หมกมุ่นอยู่กับความสงบในชั่วขณะนี้อย่างตะกละ
ข้อมูลที่เพิ่งหลั่งไหลเข้าสมองจากรอยปานตอนที่แล้ว ทำให้เขาเข้าใจความมหัศจรรย์ของมิติแห่งนี้อย่างถ่องแท้
นี่คืออาณาเขตสัมบูรณ์ที่เป็นของเขาเพียงผู้เดียว เขาเพียงคิดขึ้นในใจก็สามารถเข้าออกที่นี่ได้ตลอดเวลาโดยไม่มีข้อจำกัดใดๆ
เขาลองกำหมัดแน่น กล้ามเนื้อที่แขนนูนขึ้นทันที เส้นเลือดดำพันกันอยู่บนผิวสีน้ำตาลทอง แฝงไว้ด้วยพลังระเบิดที่น่ากลัว
พลังอันล้นหลามอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน กำลังไหลเวียนไปทั่วร่างอย่างบ้าคลั่ง ทำให้เขารู้สึกมีพลังเต็มเปี่ยมไปทั้งตัว
เมื่อไม่กี่นาทีก่อน ร่างกายที่ถูกเฉินรั่วหลานขย้ำจนแทบจะพังทลาย ตอนนี้กลับเบาสบาย มีชีวิตชีวาอย่างเหลือเชื่อ
เอวไม่ปวด ขาไม่มีแรงหมด!
ความรู้สึกได้เกิดใหม่อีกครั้งนี้ ทำให้เขาอยากเงยหน้าคำรามยาว ระบายความอึดอัดทั้งหมดของชาติที่แล้วออกมาให้หมด!
เฉาเฟยเดินเร็วไปที่ข้างบ่อน้ำพุเดือดพล่าน คุกเข่าลงใช้สองมือตักน้ำใสจนเห็นก้นขึ้นมา รีบยกขึ้นมาที่ปาก กลืนลงไปอย่างตะกละ
"อึก ๆ ๆ..."
น้ำเย็นฉ่ำหอมหวานไหลผ่านลำคอลงไป กลายเป็นไออุ่น ๆ ก้อนหนึ่ง ชุบชโลมร่างกายที่แห้งผาก ให้ความรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัว
กระแสอุ่นนี้ไหลลงจากหลอดอาหารไปตลอด ตรงดิ่งเข้าไปในร่างกาย ฟื้นฟูบาดแผลภายในทุกจุดของร่างกาย สุขสบายถึงขีดสุด
สบาย!
แม่งสบายสุด ๆ!
เฉาเฟยอดไม่ได้ส่งเสียงคำรามต่ำ ๆ อย่างอิ่มใจ
น้ำพุวิเศษนี้มีฤทธิ์เดชล้นฟ้า แค่ดื่มไปสองอึก เขาก็รู้สึกว่าเซลล์ทั้งร่างกำลังโลดเต้น ดูดซับสารอาหารอย่างบ้าคลั่ง
แถมยังได้ยินเสียงเลือดที่พลุ่งพล่านภายในกายตัวเองอย่างคลั่กลั่ว จนแม้แต่การหายใจของเขาก็หนักหน่วงขึ้น จมูกพ่นออกมาเป็นลมหายใจร้อนผ่าว
เฉาเฟยก้มมองแขนที่เต็มไปด้วยพลังของตัวเอง มุมปากยกยิ้มบาง ๆ
ชาติที่แล้วเขาก็เพราะไม่มีของแบบนี้ ถึงได้ถูกเฉินรั่วหลานบ่อไร้ก้นนั่นเคี่ยวจนแห้งตายในที่สุดก็จบลงด้วยการตายก่อนวัยอันควร
ถ้ารู้ว่าตัวเองมีของวิเศษล้นฟ้าแบบนี้ติดตัว เขาจะต้องอึดอัดตายบนเตียงแบบนั้น ทำไมต้องทนรับความขายหน้าแบบนั้นด้วย!
เฉาเฟยกัดฟัน ภาพเฉินรั่วหลานในท่าทางเย่อหยิ่งยั่วยวนผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง ความไฟในใจพุ่งขึ้นมาทันที ทำให้ร่างกายร้อนวูบวาบ
ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่เหรอที่รังเกียจเขาไร้ประโยชน์ ไม่ใช่เหรอที่ว่าแค่สองชั่วโมงก็ไม่ไหวแล้ว หนี้บัญชีนี้วันนี้ต้องคิดให้ชัด!
มีมิติบ่อน้ำพุวิเศษเป็นพลังหนุนหลัง ตอนนี้เขารู้สึกว่ามีแรงวัวที่ใช้ไม่หมด ต่อให้มีเฉินรั่วหลานอีกสิบคนเขาก็ไม่กลัว และจะทำให้เธอรู้ถึงความเก่งกาจของเขาแน่!
ถ้าเอาความแข็งแกร่งนี้ไปใช้กับเฉินรั่วหลาน คงจะทำให้หญิงอวบอิ่มคนนั้นร้องห่มร้องไห้ คุกเข่าร้องเพลงยอมจำนน ขอให้เขาปล่อย...