โจวเหย่เห็นตัวอักษรสองคำที่สลักอยู่บนนั้นว่าโจวหวยเช่นกัน
เขาชะงักไปเล็กน้อย ตั้งตัวไม่ทันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพึมพำเสียงเบา
“โจวหวย...”
เขาจำได้ว่าโจวหวยเกิดวันเดียว เดือนเดียว ปีเดียวกับเขา
ตอนนั้นมีคนเอาเรื่องนี้มาล้อเขา บอกว่าพวกเขาต่างก็แซ่โจว เกิดไล่เลี่ยกัน แต่ชาติตระกูลกลับต่างกันราวฟ้ากับเหว
ถ้าชื่อบนกำไลเงินวงเล็กนี้เป็นโจวหวยคนเดียวกับที่เขารู้จัก
แล้ว...เขาเป็นใครกันแน่?
เซี่ยเถามองสีหน้าเหม่อลอยของชายหนุ่ม เม้มริมฝีปาก ก่อนจะรู้สึกอึดอัดใจขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ทั้งยังอดสงสารเขาไม่ได้
ถ้าโจวเหย่กับโจวหวยไม่รู้จักกันก็คงไม่เป็นไร แต่ทั้งสองคนกลับรู้จักกัน
ยิ่งไปกว่านั้น โจวเหย่ยังรู้ดีว่าโจวหวยได้รับทรัพยากรมากมายมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยต้องกังวลเรื่องเงินหรืออนาคตเลยสักครั้ง
แม้แต่ตอนโตขึ้นแล้วอยากสอบเข้าโรงเรียนนายร้อย คนในครอบครัวก็วางแผนให้เขาอย่างรอบคอบ อยากเข้ากองทัพก็มีทั้งความสัมพันธ์และเส้นสายของพ่อซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาคอยปูทางให้...
โรงเรียนนายร้อยที่เขาเพียรพยายามไขว่คว้า กลับเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของโจวหวยเท่านั้น
สิ่งที่เขาทุ่มเทแรงกายแรงใจจนได้มา มีเพียงโควต้าอบรมเพิ่มเติมของโรงเรียนนายร้อย ซึ่งเทียบกับนักเรียนของโรงเรียนนายร้อยจริง ๆ ไม่ได้เลย
แต่โจวหวยกลับเป็นนักเรียนนายร้อยที่สอบเข้าและเรียนจบจากโรงเรียนนายร้อยอย่างแท้จริง