การฝึกของโจวเหย่ในยามปกติยุ่งมาก ยิ่งช่วงนี้เขาถูกผู้บังคับบัญชาลงโทษเพราะเรื่องบางอย่าง ตอนนี้ต้องเขียนรายงานสารภาพผิดทุกวัน
ทำให้ตอนกลางวันต้องฝึกไม่หยุด พอตกกลางคืนก็ต้องเปิดไฟฉายเขียนรายงาน
จริง ๆ แล้วเขาเรียนหนังสือมาน้อย ถึงจะมีวุฒิประถม แต่จริง ๆ แล้วเรียนแค่ภาคเรียนแรกของชั้นประถมปีที่ 1 พออ่านออกเขียนได้เพียงเล็กน้อย
แต่ตัวหนังสือที่เขารู้จัก เขียนได้ค่อนข้างเป็นระเบียบ ดูดีพอตัว หลอกคนทั่วไปได้
อีกทั้งตอนเด็ก ๆ เขาชอบแอบอ่านหนังสือของเด็ก ๆ ในหมู่บ้านที่ได้ไปโรงเรียน เรียนรู้อย่างลับ ๆ
ตอนนี้ระดับความรู้ก็พอ ๆ กับจบประถม
ตอนที่ยังไม่เข้ากองทัพ เพื่อให้พูดออกไปแล้วฟังดูดี เขาไปที่โรงเรียนประถมของคอมมูน อ้อนวอนครูใหญ่ตั้งนาน สอบผ่าน จึงได้วุฒิประถมมา
มีวุฒิประถมแล้ว โจวเหย่ไม่คิดว่าระดับการศึกษาของตัวเองต่ำ เพราะในบ้านเกิด คนส่วนใหญ่ไม่ได้เรียนหนังสือ ใครอ่านออกเขียนได้นิดหน่อยก็เก่งมากแล้ว
ช่วงปีแรก ๆ ที่เข้ากองทัพ ก็มีคนไม่รู้หนังสืออยู่หลายคน อย่างเขาที่มีวุฒิประถม ถือว่ามีการศึกษาพอตัว
ทุกครั้งที่ต้องเขียนจดหมายกลับบ้าน เพื่อนร่วมกองมักจะให้เขาเขียนแทน
เพื่อไม่ให้ถูกจับได้ตอนเขียนแทน โจวเหย่ฝึกฝนลายมือจนสวย ทำให้ใครเห็นก็คิดว่าเป็นคนมีการศึกษา เพื่อน ๆ ร่วมกองต่างชื่นชมว่าเก่ง