พี่สาวเซี่ยไม่ใช่ทั้งแก่ทั้งเซ่อหรือไง?
ชอบเอาผ้าเก่าๆ มาปิดหน้าไว้มิดชิด ทั้งวันก็ทำตัวลับๆ ล่อๆ ตุ๊ยๆ ตุ่ยๆ ไปทั่ว
ได้ยินว่าคนที่เคยเห็นหน้าเธอนั้น ถึงกับร้องไห้ผวา
แต่ฟังดูแล้ว เสียงนี้... เป็นเสียงของพี่สาวเซี่ยจริงๆ นี่นา
ก่อนหน้านี้พวกเธอยังเคยนินทากันเป็นการส่วนตัวว่า พี่สาวเซี่ยถึงจะอายุมากหน่อย ทั้งเซ่อทั้งน่าเกลียด ผู้บัญชาการกองพันโจวจะไปหาผู้หญิงแบบนี้มาเป็นภรรยาได้ไง
แต่จริงๆ แล้วเสียงเธอก็เพราะดีนะ เหมือนสาวน้อยวัยรุ่น พวกเธอยังแอบแปลกใจอยู่เลย
"ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ฉันก็น่าจะเป็นพี่สาวเซี่ยที่เธอพูดถึงนั่นแหละ ห้องนี้ฉันอยู่มาหลายวันแล้ว ไม่มีใครอื่น"
เซี่ยเถาเอ่ยช้าๆ ตอนนี้เธอเพิ่งจะรู้สึกตัว รีบยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองโดยไม่รู้ตัว
ใบหน้าของเธอกลับมาเกือบเป็นปกติแล้ว และไม่ได้มีอะไรปิดบังไว้
ปกติเวลาออกไปข้างนอก เธอจะปิดหน้าไว้เสมอ เจ้าหน้าที่จะนึกไม่ทันในตอนแรกก็เป็นเรื่องปกติ
เจ้าหน้าที่โรงแรมรับรองก็ตั้งสติได้ แต่อดไม่ได้ที่จะจ้องมองใบหน้าของเซี่ยเถาต่อไป
"ขะ...ขอโทษค่ะ ที่พวกเราเข้าใจผิด"
"ขอโทษนะคะ พวกเราออกไปก่อนล่ะ"
พูดจบ เจ้าหน้าที่หญิงสองคนกำลังจะออกไป อีกวินาทีถัดมาพวกเธอก็พบว่าโจวเหย่ยังยืนอยู่ในห้อง พวกเธอจึงรีบเอ่ยขึ้น
"ผู้บัญชาการกองพันโจว ตามกฎ ตอนนี้คุณกับเธอยังไม่ใช่สามีภรรยากัน ยังไม่มีทะเบียนสมรส ไม่มีจดหมายแนะนำตัว คุณอยู่ด้วยกันไม่ได้ และก็อยู่ห้องเดียวกันตามลำพังไม่ได้ด้วย"