โจวเหย่ตะลึงไปชั่วครู่ ก่อนจะเงียบไปนาน
“เรื่องนี้...เรื่องนี้คงไม่สามารถทำได้ในทันทีทันใด”
ช่วงหลายวันมานี้ เขาพอจะเข้าใจสถานการณ์ของครอบครัวเซี่ยได้ไม่น้อย รู้ว่าทำไมก่อนหน้านี้เซี่ยเถาถึงได้รังเกียจเขาเหลือเกิน และทำไมนางถึงยอมเดินทางมาไกลเพื่อกลับมาจดทะเบียนกับเขาอีกครั้ง
โชคดีที่เขาคิดไว้อยู่แล้วว่าเซี่ยเถาไม่ได้จริงใจอยากใช้ชีวิตอยู่กับเขาจริง ๆ
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ในท้องของเซี่ยเถามีลูกของเขาแล้ว และใบสมัครแต่งงานของพวกเขาก็กำลังจะอนุมัติลงมา ต่อไปพวกเขาก็จะเป็นสามีภรรยากัน สามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย
ต้องใช้ชีวิตร่วมกันไปตลอดชีวิต
เรื่องบางอย่างที่ผ่านไปแล้วก็ปล่อยมันไปเถอะ คิดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ มีแต่จะทำให้ตัวเองหงุดหงิดใจเปล่า ๆ
“เป็นเพราะ...ปัญหาเรื่องพื้นฐานครอบครัวของฉันหรือเปล่า?” ดวงตาของเซี่ยเถาฉายแววผิดหวังเล็กน้อย
ตอนนั้นนางพยายามสอบเข้ามหาวิทยาลัยอย่างหนัก ความฝันของนางคือหลังจากเรียนจบ จะพยายามอยู่เป็นอาจารย์สอนศิลปะที่มหาวิทยาลัย ทำอาชีพที่นางรัก งานสบาย ๆ และมีหน้ามีตาในสังคม
แล้วแต่งงานกับผู้ชายที่มีอำนาจและตำแหน่งฐานะ ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไปตลอดชีวิต
ชีวิตแบบนั้นคือชีวิตในฝันของนาง
แต่หลังจากผ่านเรื่องราวมากมาย ตอนนี้โควตาการเรียนมหาวิทยาลัยของนางก็ถูกเพิกถอนแล้ว เรื่องพวกนั้นนางไม่กล้าคิดถึงอีกต่อไป
แม้เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยไม่ได้ แต่ด้วยระดับการศึกษาปัจจุบันของนาง การเป็นครูโรงเรียนประถมก็น่าจะพอไหว