เซี่ยหลีตบเบา ๆ ที่หลังของน้องนาก แล้วก้มมองท้ายทอยของลูกชายตัวเองด้วยสีหน้าเฉยเมย ก่อนเอ่ยเสียงเย็นเยียบว่า "คุยกันเลยนะ จริง ๆ แล้วเจ้าตัวดีออกมาได้ยังไง"
นั่นน่ะเป็นโรงเรือนเด็กเลี้ยงของกองทัพ หน้าประตูยังมียามเฝ้าอยู่ เด็กวิ่งออกทางหน้าต่างไปได้เป็นไปได้ แต่ถ้าให้บอกว่าเด็กปีนข้ามกำแพงออกไปได้ เธอไม่เชื่อหรอก
เรื่องนี้ต้องทำให้ชัดเจนให้ได้ ไม่งั้นต่อไปจะส่งลูกชายไปโรงเรือนเด็กเลี้ยงหรือไม่ยังว่ากันอีกที แต่แค่ปล่อยเขาไว้ข้างนอกตามลำพัง เธอก็ไม่วางใจแล้ว
น้องนากซบอยู่บนตักของคุณแม่ เอื้อมมือแอบเกาถูตาที่น้ำตาซึมออกมาอย่างเงียบ ๆ ไม่ให้ใครเห็นความอ่อนแอของเจ้านากตัวน้อย
เขาดูดจมูกเบา ๆ อย่างที่คิดว่าไม่มีใครสังเกตเห็น อมพะงำ แล้วพูดเสียงแหบ ๆ ว่า "ผมออกมาทางประตูเล็กที่โรงเรือนเด็กเลี้ยงทำไว้เฉพาะสำหรับพวกเด็ก ๆ น่ะครับ"
