เซี่ยหลีถือเข็มทิศเดินตรวจสอบทิศทางหลักไปตลอดทาง พอเจอใครระหว่างทาง ก็ใช้พลังพิเศษอ้อมวนไปด้านหลังคนนั้น แล้วถามทางต่อไปโดยไม่ให้อีกฝ่ายสงสัย
ถามทางไปเรื่อย ๆ คุมทิศทางด้วยเข็มทิศไปด้วย
เดินผ่านไปราว 7-8 นาที เซี่ยหลีก็ข้ามภูเขาลูกใหญ่มาได้ และมาถึงเขาตงหลิงที่คอมมิสาร์เจิ้งพูดถึง
ภูเขาลูกนี้สูงมาก เซี่ยหลีมองจากไกล ๆ เมื่อครู่ บวกกับการสัมผัสระยะทางตลอดการเดินทาง ประเมินได้ว่าภูเขาลูกนี้สูงไม่ต่ำกว่าสองพันกว่าเมตรแน่
ภูเขาใหญ่ขนาดนี้ พ่อของเธออยู่ตรงไหนกันแน่?
เซี่ยหลีเริ่มรู้สึกเสียดายในใจ
น่าจะถามให้ชัดไว้ตั้งแต่แรก ตอนวิ่งออกมานั้นรีบเกินไป พอถึงตอนนี้จะตามหาคนก็ลำบาก
เธอทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ใช้พลังพิเศษกวาดค้นภูเขาแบบถี่ยบเหมือนตอนค้นหานากทะเลตัวเล็กบนเขาเซียงครั้งก่อน เพื่อตามหาพ่อของเธอ
วิ่งไปมาหลายรอบ เซี่ยหลีแม้ใจยังกระวนกระวายอยู่ แต่ก็แบ่งความคิดออกมาเล็กน้อย ตั้งต้นทบทวนเรื่องดวงของตัวเองอยู่เงียบ ๆ
ไม่ทราบว่าเธอกับภูเขามันเข้ากันไม่ได้กันแน่หรือเปล่า สักหน่อยหนึ่ง
เอาจริง ๆ ตอนนั้นเธอเองก็เจอเรื่องไม่สบายบนภูเขามาหลายครั้ง ลูกของเธอหายไปก็ต้องตามหากลับมาบนภูเขา ตอนนี้แม้แต่เพื่อความปลอดภัยของพ่อ เธอยังต้องค้นภูเขาหาพ่ออีก วันหน้าถ้าเธอตาย อาจต้องฝังบนภูเขาเสียอีก
โชคดีที่พ่อของเธอไม่ได้มาคนเดียว แต่นำกองพลทั้งกองมาด้วย ที่ตั้งแคมป์พักแรมจึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะหา
เซี่ยหลีวิ่งไปเรื่อย ๆ บนภูเขา ก็เห็นไกล ๆ ว่ามีที่หนึ่งตั้งเต็นท์สีเขียวทหารไว้หลายหลัง