เซี่ยหลีและพลทหารรักษาความปลอดภัยอีกสองสามคนข้างกายแต่แรกยังคิดว่า ในเส้นทางที่พวกเขาตามมานี้ ถึงแม้ผู้หญิงคนนั้นกับยางรถจะถูกพบแล้ว แต่อีกฝ่ายคงไม่ได้อยู่ในเส้นทางนี้
แม้ตอนนี้จะออกไล่ตาม ก็คงไม่เร็วเท่ากลุ่มเล็ก ๆ ที่ออกตามไปก่อนแล้ว
พวกเขาจึงเลิกหวังอะไรแล้ว วางใจว่าหลังการระเบิดจบลง จะได้พูดคุยกันเบา ๆ หายใจช้า ๆ เพื่อคลายหัวใจที่เต้นตุบ ๆ
เพราะการระเบิดครั้งใหญ่เมื่อครู่นั้นทรงพลังสุด ๆ ไม่เพียงระเบิดโคลนพื้นให้เรียบ แม้แต่ภูเขาข้างหลุมก็ถูกระเบิดแบนไปก้อนใหญ่ พลังทำลายล้างเป็นเรื่องจับต้องได้เลยทีเดียว
ความสะเทือนที่สั่นสะเทือนทั้งแผ่นดิน เสียงที่ดังกึกก้องจนศีรษะมึนตื้อ ยังทำให้หัวใจของพวกเขาตอนนี้เกร็งสั่นอย่างอัตโนมัติอยู่ไม่หาย
ผลคือเห็นชายชราผมยุ่งเหยิงนั้น จ้องมองเซี่ยหลีตาไม่กระพริบ ปากอ้าออกอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่กลับทำได้เพียงส่งเสียงฟู้ฟี่ออกมา สีหน้าไม่มีการแสร้งเลย เป็นท่าทีของคนที่มีเรื่องด่วนจะบอกแต่พูดไม่ได้
หัวใจของทุกคนตกใจสะดุ้ง ลอยขึ้นคอทันที
ชายชราคนนี้ไม่ได้บาดเจ็บสาหัสหรอกนะ? เมื่อกี้ดู ๆ ไปก็ไม่เห็นเป็นอะไร!
เซี่ยหลีกระโดดลงจากต้นไม้ทันที วิ่งตรงดิ่งไปหาชายชรา
เธอรีบใช้มือแหวกคางของชายชราออก ดูบาดแผลที่คอ ถามด้วยน้ำเสียงตึงเครียดว่า "ลุงเจิ้ง คุณเป็นอะไรหรือเปล่า? เมื่อกี้ฉันเห็นคุณถูกขีดที่คอแค่ครั้งเดียว ก็ไม่ได้บาดเจ็บสาหัสนี่
เมื่อกี้ตอนที่ฉันดันหัวคุณไปข้างหลัง หัวของคุณก็หลบถอยไปเอง คอยังไม่ได้แตะใบมีดเลย ทำไมถึงพูดไม่ได้ล่ะ?
ขอร้อง อย่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นเลยนะ ฉันยังตั้งใจว่าพอหมดปีใหม่จะให้คุณพ่อเกษียณไปรักษาตัว ถ้าคุณเกิดเรื่องขึ้น คุณพ่อฉันคงลงจากตำแหน่งไม่ได้อีกชาตินึง"