เซี่ยหลีเดินเข้ามาในห้องคอมพิวเตอร์แล้วสุ่มเลือกเครื่องหนึ่งนั่งลง เปิดเครื่อง เริ่มเขียนโปรแกรม รวดเดียวจบในลมหายใจเดียว
ฝีมือการพิมพ์ของเธอยังคงรวดเร็วเช่นเคย คนที่ตามมาด้วยกันมองไม่ทันแม้แต่จะเห็นว่าเธอพิมพ์อะไรลงไปบนจอ เห็นเพียงตัวอักษรสีฟ้าแถวแล้วแถวเล่าไหลพุ่งขึ้นบนหน้าจออย่างต่อเนื่อง แทบจะรวมกันเป็นน้ำตกสีน้ำเงินใยแสง
ไม่ช้า เซี่ยหลีก็ดึงข้อมูลที่ต้องการออกมาครบทุกอย่าง แยกเก็บไว้ในโฟลเดอร์หลาย ๆ ไฟล์
แล้วเธอก็เริ่มบุกรุกเครือข่ายอีกแห่งต่อทันที
ในเวลาเดียวกัน ณ ห้องทำทำงานของขุนนางสายสงครามคนหนึ่งในรัฐบาลสหรัฐอเมริกา
ชายวัยกลางคนผมสีเงินที่หน้าผากเริ่มล้าน สวมชุดสูทสีดำ สวมแว่นกรอบลวด นั่งก้มหน้าทำงานประจำวันอยู่เหนือโต๊ะเขียนหนังสือ
"พี้ว—!!"
คอมพิวเตอร์บนโต๊ะทำงานดังเสียงแจ้งเตือนว่ามีอีเมลใหม่เข้ามา
เขาขมวดคิ้วมองไปทางจอภาพ เห็นอีเมลฉบับใหม่ปรากฏขึ้นในกล่องจดหมาย
ชายหนุ่มกดเปิดกล่องจดหมาย เมื่อเห็นนามแฝงย่อ "DSB" ของผู้ส่ง คิ้วของเขาก็ขมวดแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เขาไม่รู้จักคนนี้เลยแม้แต่น้อย
อีเมลที่ส่งเข้ากล่องจดหมายสาธารณะปกติจะถูกส่งไปที่เลขาฯ ก่อน จัดเรียงเรียบร้อยแล้วจึงส่งต่อมาถึงเขา
แต่นี่คือกล่องจดหมายส่วนตัวของเขา มีไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้จัก
ใครกันแน่ที่ส่งอีเมลมาให้เขา?
คิดได้ดังนั้น เขาจึงกดเปิดอีเมลฉบับนั้น
เนื้อความในอีเมลกระชับ ชัดเจน ตรงไปตรงมา
"คุณอยากได้แผนการจัดวางกำลังทหารของรัสเซียในอิรักไหม?"
มือที่จับเมาส์ของชายหนุ่มกระตุกแน่นโดยสัญชาตญาณ คิ้วขมวดแน่นจนแทบบี้แมลงวันตาย
แถบตะวันออกกลางคือดินแดนที่สหรัฐอเมริกากับรัสเซียต้องแย่งชิงกันตลอดมา ที่นั่นมีน้ำมันจำนวนมหาศาล ทั้งใช้เป็นเชื้อเพลิงได้ และใช้ขับเคลื่อนเศรษฐกิจได้