ดึกลึก ลู่ติ้งหยวนกลับถึงบ้าน คู่สามีภรรยานอนเคียงกันบนเตียง และเริ่มเล่าความคืบหน้าการสืบสวนของคณะสืบสวนในวันนี้
ลู่ติ้งหยวนนอนอยู่ข้างเซี่ยหลี่ พูดกับเธอว่า “ผ่านการสืบสวน ตอนนี้เกือบจะยืนยันได้แล้วว่ารองผู้พันอวี่ถูกใส่ร้าย แต่เบื้องหลังยังซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางองค์กรของพวกเรา ยังระบุตัวบุคคลได้ไม่ชัด
อย่างไรก็ตาม ขอบเขตได้ลดเหลือเพียงสามนายทหารอารักขาที่อดีตผู้พันของเขตทหารฝากตัวไว้กับหน่วยของพวกเรา ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นนายพลตรีหนึ่งคน และนายพันเอกอีกสองคน
รวมถึงผู้บัญชาการกองทัพเหริน กับนายทหารอารักขาของเขาอีกสองคน
คนพวกนี้ล้วนมีสิทธิ์อาศัยฉายา ‘นายทหารระดับกองทัพ’ ไปทำสิ่งที่โทษหนักที่สุด”
สองวันนี้เซี่ยหลี่ฟังลู่ติ้งหยวนเล่าความคืบหน้าทุกคืน ทุกคืนมีความก้าวหน้าบ้างไม่มากก็น้อย ทำให้เธอรู้สึกเหมือนนั่งตามละครต่อเนื่อง
ตอนนี้ได้ยินว่าขอบเขตแคบลงเหลือ 5 คน ยังรู้สึกเหมือนฟังแล้วยังไม่จุใจ
“แล้วพวกคุณจะยืนยันได้อย่างไรว่าเป็นคนไหนกันแน่?”
ลู่ติ้งหยวนตอบ “เราเตรียมจะใช้วิธีล่องูออกจากรู
ปล่อยข่าวออกไปว่า เราสกัดกั้นสัญญาณวิทยุของพวกค้ายาเสพติดได้หนึ่งฉบับ ถอดรหัสเสร็จก็จะรู้ได้ทันทีว่าคนที่แฝงตัวอยู่ในองค์กรของเราและสมรู้ร่วมคิดกับพวกมันคือใคร
คนที่ซ่อนอยู่ข้างในต้องตกใจแน่นอน ตอนนั้นเราก็จะใช้โอกาสนี้จับตัวเขาได้”
เซี่ยหลี่ใช้นิ้วชี้ลูบคาง ไตร่ตรองชั่วครู่ “แต่พวกคุณจะทำให้เขาเชื่อได้อย่างไรว่าสัญญาณนั้นแน่นอนว่าเกี่ยวกับเขา?
ยังถอดรหัสไม่ได้เลย พวกค้ายาส่งสัญญาณกัน อาจใช้รหัสลับก็ได้นี่?”
ลู่ติ้งหยวนกลับไม่เห็นว่าวิธีนี้มีปัญหาอะไร “วิทยุส่งสัญญาณแต่ละเครื่อง เพราะความแตกต่างเล็กน้อยของชิ้นส่วนภายใน เช่น ผลึก ตัวเก็บประจุ ขดลวดไฟฟ้า เมื่อจ่ายไฟส่งสัญญาณ จะเกิดลายเซ็นสัญญาณเล็ก ๆ ที่ไม่ซ้ำใคร